سوسیال دموکراسی نمی تواند نظام سرمایه داری را از فروپاشی نجات دهد

طرفداران بورژوازی از هر بهانه ای برای نشان دادن مزایای سرمایه داری استفاده می کنند.

راست های میهن ما از سرمایه داری “خوب” در کشورهای اسکاندیناوی و از سرمایه داری دولتی در ژاپن و کره جنوبی می گویند.

نظارت سرمایه داری که سوسیال دموکراسی انجام داده است، نه تنها به دموکراتیزه کردن جامعه کم نکرد بلکه امروز بخش بزرگی از مردم تنگ دست تر شده اند. در چهل سال گذشته همه ی سوسیال دموکراتهای اسکاندیناوی با اجرای نئولیبرالیسم  پیده کردند که به موجب آن بیمارستانها، آموزشگاه های خصوصی در این کشورها مانند قارچ رشد کرده اند. حقوق بیکاری در هر سال کاهش یافته است. این درست است که بورژوازی در کشورهای اسکاندیناوی به آن اندازه بورژوازی آمریکا و کشورهای “جهان سوم” ددمنش نشد، ولی سرمایه داری در این کشورها هیچ گاه خصلت بهره کشی خود را از دست نداد. جنبش های تعاونی در این کشورها که زمانی قوی بودند، هم اکنون در مکانیزم بازار حل شده اند. در این کشورها سالهاست که روندی اجرای کاپیتالیسم ددمنش در حال اجرا است.

رشد اقتصادی ژاپن و کره جنوبی طبقه کارگر را بدبخت کرد.آن ها از بالا بودن تولید ناخالص ملی در این کشورها می گویند، بی آن که از رنج کارگرانی که در این تولید پیر و فرسوده شده اند بگویند. این درست است که توان مصرفی طبقه کارگر در این کشورها بیشتر شده است، ولی همزمان شکاف طبقاتی نیز بیشتر شده است؛ سن بازنشستگی بالا رفته است و حقوق اجتماعی هنگام بی کاری پایین آمده است. ۷۰ ساعت کار هفتگی، بازنشستگی پس از ۷۰ سالگی بخشی از این بهره کشی است. کارگران ژاپنی از شدت کار خوکشی می کنند. معلمان و کارکنان مترو از شدت کار در کره جنوبی ایست قلبی می گیرند. مردم پاکدامن و فقیر زمستانها دزدی می کنند تا در زندان گرم شوند.