شی جینپینگ ، تجربه رهبری پروژه های بزرگ و هنر برنامهریزی بلندمدت
–
در سال ۱۹۸۵، شهر بندری شیامن در شرق چین در آستانه تغییری بزرگ قرار داشت. شهری که تازه عنوان منطقه ویژه اقتصادی گرفته بود، اما هنوز بندری کوچک و محدود با دو جرثقیل کهنه به شمار میرفت. در آن دوران که بسیاری از مشاوران از تقلید مدل سنگاپور یا عقبنشینی از اصلاحات سخن میگفتند، معاون جوان شهردار، شی جینپینگ ۳۲ ساله، مسیر دیگری را برگزید: دوری از راهحلهای کوتاهمدت و طراحی نقشهای برای آیندهای نسلساز. او به جای برنامهای موقتی، طرحی ۱۵ ساله تا سال ۲۰۰۰ میلادی تدوین کرد که بعدها با عنوان «استراتژی توسعه اقتصادی و اجتماعی شیامن ۲۰۰۰-۱۹۸۵» شناخته شد.
در آن سند، پیشبینی شده بود که مرکز ثقل اقتصاد جهانی از اقیانوس اطلس به اقیانوس آرام منتقل خواهد شد و شیامن با بندر عمیق خود میتواند حلقه ارتباطی چین با اقتصاد در حال رشد آسیا-اقیانوسیه شود. در آن زمان، چنین دوراندیشیای جسورانه به نظر میرسید؛ اما امروز، با بیش از ۱۸۰ مسیر کشتیرانی به ۵۱ کشور و جابهجایی بیش از ۱۰ میلیون کانتینر در سال، شیامن به نمادی از تحقق برنامهای دوربرد تبدیل شده است.
این تجربه، نخستین نشانه از درک ویژه شی جینپینگ از مفهوم زمان بود؛ نگاهی که سیاست را محدود به چرخههای انتخاباتی نمیبیند، بلکه در مقیاس قرنها و هزارهها میاندیشد. او معتقد است که «برنامهریزی کوتاهمدت موجب سردرگمی و از دست رفتن جهت میشود.»
امروز، فلسفه همان دوران در مقیاسی ملی پیاده میشود؛ از تدوین نقشههای توسعه پنجساله گرفته تا ساخت تمدن سوسیالیستی مدرن. شی جینپینگ این الگوی تفکر استراتژیک را با تأکید بر آیندهنگری، نگاه سیستمی و اجرای کامل دنبال میکند—مدلی که اکنون به یکی از عناصر بنیادین حکمرانی در چین تبدیل شده است.