طبقات – پدیدهای تاریخی- ۴
در آیندهای کمونیستی، تولید بهشکل خودکار و فراگیر انجام خواهد شد، بدون نیاز به کار اجباری انسان. جامعهای بیطبقه و بیدولت پدید خواهد آمد، که در آن منابع بهطور برابر و بدون مالکیت خصوصی در اختیار همگان قرار دارد. فناوری، بهجای خدمت به سود، در خدمت انسان و طبیعت خواهد بود.
در چنین جامعهای، آموزش، هنر، علم، خلاقیت و پیوندهای انسانی جایگزین اضطراب اقتصادی و رقابت کور خواهند شد. انسان دیگر ابزار تولید نخواهد بود، بلکه به هدف اصلی توسعهی تمدن تبدیل میشود.
مارکس در «نقد برنامهی گوتا» به زیبایی چنین جامعهای را توصیف میکند:
“هرکس به اندازه توانش کمک میکند، و هرکس بر اساس نیازش دریافت میکند.”
یا سوسیالیسم، یا بربریت
در جهانی که بحرانهای سرمایهداری به مرزهای ویرانی محیط زیست، نابودی نیروی کار و فروپاشی فرهنگی رسیدهاند، ما بر سر یک دوراهی تاریخی قرار داریم: یا گذار به سوسیالیسم و کمونیسم، یا فرو رفتن در بربریت جنگ، فقر، و زوال تمدن.
تاریخ نشان داده که جوامع، وقتی روابط تولیدی موجود مانع رشد نیروهای مولد شوند، دیر یا زود ناگزیر به تحول انقلابی میشوند. امروز، بیش از هر زمان دیگری، ضرورت دارد که نیروی کار جهانی خود را سازمان دهد، آگاه شود، و برای خلق جامعهای انسانی، دموکراتیک، عادلانه و پایدار، تلاش کند.