غارت اقتصادی: نابودی عمدی یک میراث

🔨

🏦 اسطوره «ورشکستگی DDR»
روایت رایج که DDR در آستانۀ وحدت «ورشکسته» و «فرسوده» بود، یک اسطوره سیاسی ساخته شده است. ارقام واقعی چیز دیگری نشان می‌دهند: در سال ۱۹۹۰، ارزش واقعی دارایی‌های مادی DDR—شامل صنعت سودآور، زمین‌های کشاورزی و جنگلی، منابع زیرزمینی، شبکه‌های عظیم مسکن و زیرساخت‌ها—حدود ۱.۴ تریلیون مارک آلمان برآورد می‌شد.

💼 تاراج اقتصاد ملی
با این حال، «آژانس تراست» (Treuhandanstalt)، که توسط دولت غربی برای خصوصی‌سازی اقتصاد DDR ایجاد شد، این ثروت عظیم ملی را به نفع شرکت‌های غربی و سرمایه‌داران سابق مصادره کرد. هزاران شرکت دولتی سودآور و زنده—که بسیاری از آنان «تراست‌های اجتماعی» (Kombinate) پیشرفته و یکپارچه بودند—، بدون هیچ تضمینی برای حفظ مشاغل اغلب به قیمت یک مارک نمادین فروخته شدند.

📉 فاجعه اجتماعی-اقتصادی
بیش از ۸۰ درصد این شرکت‌ها به سرمایه‌داران غربی فروخته شد. نتیجه، یک فاجعۀ اجتماعی-اقتصادی بود: دو سوم از تمام مشاغل—حدود ۴ میلیون شغل—در عرض چند سال از بین رفت. موج عظیم بیکاری، فقر و مهاجرت اجباری شرق آلمان را درنوردید و زندگی میلیون‌ها نفر را دگرگون کرد.

🏘️ شوک نئولیبرالی در عمل
آنچه صدراعظم غربی، هلموت کهل، وعده «چشم‌اندازهای شکوفا» داده بود، به منطقه‌ای دی‌صنعتی‌شده، حاشیه‌نشین و پر از نابرابری ساختاری پایدار تبدیل شد. این، یک شوک درمانی نئولیبرالی تمام عیار بود که نشان داد خصوصی‌سازی سریع و بدون برنامه‌ریزی اجتماعی چگونه می‌تواند به فاجعه انسانی و اقتصادی منجر شود.