فروپاشی امپریالیسم امریکا دیر و زود دارد، ولی سوخت و سوز ندارد

منبع:thetricontinental.org

تغییرات – گاهی کوچک و نامحسوس، گاهی اوقات با شدت و انفجاری آشکار شد. ایالات متحده با یک قدرت اقتصادی رو به رشد در چین، اقتصادهای رو به رشد در جنوب جهانی، سال ها غفلت از سرمایه گذاری در تولید داخلی، مالی شدن اقتصاد و از دست دادن تولید روبه رو بود.

امریکا نتوانست با اختلال به تغییر نرم رژیم در چین و خلع سلاح هسته ای یا تغییر رژیم در روسیه دست یابد. پس از کاهش موقت هزینه های نظامی بعد از جنگ فاجعه بار در عراق (2003-2011)، ایالات متحده به استفاده و تهدید قدرت نظامی به عنوان ستون اصلی پاسخ خود به این تغییرات پرداخت.

هژمونی از لحاظ تاریخی در سه پهنه از بین رفته است: تولید، امور مالی و نظامی.

امریکا هژمونی در تولید را از دست داده است، هرچند هنوز هژمونی در برخی از بخشهای تکنولوژیکی، از جمله مربوط به ارتش، دارد. این کشور شاهد به چالش کشیده شدن هژمونی مالی خود است، هرچند هنوز در مراحل اولیه است و حول وضعیت دلار امریکا می چرخد. اگر چه جنبه های اقتصادی و سیاسی کاهش ان ممکن است شتاب بگیرد، هنوز هم قدرت نظامی را حفظ می کند و وسوسه ای را برای ایالات متحده ایجاد می کند تا با استفاده از ابزارهای نظامی بر عواقب زوال اقتصادی خود غلبه کند.

امریکا چین را به عنوان رقیب استراتژیک خود تعریف کرده است. حداقل برنامه امریکا مهار و کاهش اقتصادی چین به آن اندازه است که برای تضمین هژمونی اقتصادی دائمی اینده ایالات متحده کافی باشد.

عدم انجام این کار، مزیت نسبی ایالات متحده در کنترل سطوح بالاتر نیروهای تولیدی و امتیازات انحصاری که نیاز کنترل است، را از بین می برد. تقریبا همسویی کامل بین بازیگران دولتی ایالات متحده برای ادامه مدیریت جدایی از چین و پیشبرد اماده سازی نظامی علیه چین وجود دارد.