قرارداد استعماری امریکا با ونزوئلا

✅
📰ترامپ با غرور اعلام کرده که آمریکا کنترل ۶۵ میلیارد بشکه از ذخایر نفت ونزوئلا را به دست گرفته و از آن به عنوان «بزرگترین قرارداد نفتی تاریخ» یاد میکند. اما این «قرارداد» در سایۀ یک آدم ربایی دولتی شکل گرفته. نیروهای ویژهٔ آمریکایی، مادورو و همسرش را ربودند و دهها تن را به خاک و خون کشیدند. یعنی یک ملت را با اسلحه پشت میز مذاکره نشاندند و از او امضا گرفتند. (The Cradle)
💰 طعمه ای برای سرمایه داران آمریکایی
کاخ سفید ادعا میکند که این توافق «هزینه ای برای مالیات دهندگان آمریکایی ندارد» و ۱۷ میدان نفتی استراتژیک ونزوئلا را در اختیار شرکتهای خصوصی، به ویژه غولهای آمریکایی، میگذارد. روبیو از «۱۰۰ میلیارد دلار سرمایه گذاری خصوصی» و «هزاران شغل پردرآمد» حرف میزند، اما پرسش اصلی اینجاست: سهم مردم ونزوئلا از این سفرهٔ رنگین چیست؟ وقتی غارتِ یک کشور را «سرمایه گذاری» مینامند، یعنی سرمایه داری به خوبی بلد است استثمار را در لباس توسعه قاچاق کند. (واشنگتن پست)
💵 ۱۳ میلیارد دلار گمشده
از روزی که مادورو ربوده شد، آمریکا بیش از ۱۳ میلیارد دلار از درآمدهای نفتی ونزوئلا را مصادره کرده، اما فایننشال تایمز مینویسد که کاخ سفید «تقریباً هیچ چیز» دربارهٔ سرنوشت این پول نگفته است. شرایط اقتصادی ونزوئلا بدتر شده، نشانه های فساد و اختلاس بیشتر. ترامپ گاهی خودش را «نگهبان» این پول معرفی میکند و گاهی با افتخار میگوید آمریکا «پول کلانی» از نفت ونزوئلا به جیب زده است. این سرقت سازمان یافته ای است با نشان تجاری امپریالیسم. (FT)
📢 استثمار، برهنه تر از همیشه
۲۰۹ میلیارد دلار درآمد مالیاتی که رودریگز وعده اش را میدهد، ادامهٔ همان غارتی است که امپریالیسم هیچوقت دست از آن برنداشته. در پس این «قرارداد بزرگ»، چیزی جز تحقیر یک ملت و چپاول ثروتهایش برای خوشحالی سرمایه داران جهانی دیده نمیشود.