مصاحبه با رفیق سیامک کیانی ۹– وضعیت حزب و استعفای امیدوار

📌
🗣️ حق نقد یا بحران رهبری؟
برخی از اعضا و هواداران حزب در فضای مجازی خواستار استعفای رفیق امیدوار شدند و او را رهبر نظرات انحرافی در حزب می‌دانند. همهٔ هواداران و کسانی که خود را توده‌ای می‌دانند حق دارند که دیدگاه خود را دربارهٔ خط مشی کنونی حزب با دیگران در میان بگذارند. ولی آنچه که ما می‌بینیم پیچیده‌تر از این سخنان است. این درخواست‌ها، نشانهٔ یک نارضایتی عمیق است که ریشه در تغییر تدریجی ماهیت حزب دارد.
📝 آغاز کج‌روی از زمان خاوری
سخنانی که رفیق عاصمی دربارهٔ گفت‌وگوی خود با رفیق خاوری به ما گفته است و نامه‌هایی که از ایشان در دست داریم، نشانگر این است که آغاز این کج‌روی پس از فروپاشی اتحاد شوروی و با پذیرش خاموش رفیق خاوری همراه بود. ایشان دربارهٔ برنامهٔ سوسیال‌دموکراسی‌سازی حزب از سوی رفیق صفری به رفیق عاصمی گفت که خود او هنوز مارکسیست-لنینیست است، ولی سخن صفری هم درست است. این دوگانگی در گفتار، نشانهٔ همان تضاد درون حزبی است که امروز به اوج رسیده است.
🚪 بیرون راندن کمونیست‌ها
رفیق خاوری راه را برای بالا آمدن بله‌قربان‌گویان باز کرد. همین که دیدگاهشان با او همراه بود برای انجام وظیفه کافی بود. رفیق خاوری نه به دنبال دانش مارکسیستی آن‌ها بود و نه نگران جایگاه طبقاتی آنان. ایشان فضای حزبی را برای رفیق عاصمی، رفیق کاظم ندیم، رفیق ملکی و بسیاری از رفیقان خوب دیگر چنان تنگ کرد که یا به بیرون رانده شدند و یا از سر بی‌مهری خود را کنار کشیدند.