ناتوی اروپایی؛ بازوی نظامیِ سرمایهداری برای نجات سود، نه امنیت مردم
📰
🌍 ناتو اکنون به کل زنجیرهی تأمین نفوذ کرده، صنایع دفاعی را با ساختار نظامی تلفیق نموده و مرزهای ملی را در همکاریهای نظامی برچیده است. دولتها با استفاده از منابع عمومی، در واقع خط سودآوری شرکتهای تسلیحاتی را نجات میدهند.
💰 ناتو اول متعلق به دوران جنگ سرد بود. پس از فروپاشی شوروی ناتو ابتدا از «صلح» سخن گفت، اما نقشهی گسترش به شرق کلید خورد. تهدید تروریستی و اشغال افغانستان بهانهای شد برای مداخلات بعدی، و بهتدریج معاهدات هستهای نیز نقض گردید.
مارک روت، دبیرکل ناتو، صریحاً اعلام کرده است که ناتو برای حفاظت از ایالات متحده طراحی شده و اروپا باید بازتابدهندهی قدرت آمریکا باشد. آمریکا دیگر توانایی اعزام نیرو به اروپا را ندارد، زیرا باید بر تقویت موضع خود در اقیانوس آرام و مقابله با چین متمرکز شود. بنابراین، اروپا باید بخش اعظم هزینهها را تقبّل کند، اما همچنان زیر چتر هستهای، فضایی و موشکی آمریکا باقی خواهد ماند.اروپا ناگزیر به تسلیح مجدد است، اما این امر صرفاً با فناوری آمریکایی ممکن خواهد بود. این دقیقاً همان الگوی جنگ فرسایشیست که امروز در اوکراین شاهد آن هستیم.
🏭 نظامیسازی جدید سرمایهی خصوصی را نیز جلب میکند. اتحادیهی اروپا بهتازگی به صندوقهای بازنشستگی اجازه داده است تا در صنایع جنگی سرمایهگذاری کنند.
📉 اتحادیهی اروپا از نظر فناوری عقبمانده است؛ اما هرگاه اروپا گامی برای رهایی از سلطهی آمریکا بردارد، دولت ترامپ به شدت اعتراض میکند. پیمان لیسبون (۲۰۰۷) تنها مقدمهای برای تسلیم در برابر فرماندهی آمریکا بوده است.
🧊 پایگاههای آمریکا در کشورهای شمال اروپا در حال حاضر کماستفاده به نظر میرسند، اما بهزودی به جایگاههای پیشرویی برای استقرار موشکهای دوربرد تبدیل خواهند شد. اروپا هزینهها را میپردازد، ولی آمریکا فرمان میدهد. این یعنی جنگافروزی در خدمت منافع الیگارشیهای نظامی-صنعتی، نه دفاع از هیچ ملتی.