نقش هند در نظام امپریالیستی
🛢️
پس از نفوذ در بخش تولید، امپریالیسم اکنون به دنبال تغییر کشاورزی معیشتی به کشاورزی سرمایهدارانه است. مودی سه قانون کشاورزی وضع کرد که به دلیل اعتراضات گسترده کشاورزان و کارگران لغو شد. کارومالاییان یکی از رهبران حزب کمونیست هند میگوید: «ضد امپریالیسم یک پیششرط اساسی برای وجود مادی مردم هند است.» 🌾
⚔️ رقابت قدرتها و بیثباتی منطقه
ایالات متحده میخواهد شبهقاره هند (سریلانکا، نپال، بنگلادش، پاکستان) را به منطقهای «داغ» تبدیل کند تا به اهداف خود علیه چین برسد و رشد هند را خنثی کند. واشنگتن بین پاکستان و هند دوگانگی ایجاد میکند تا بیثباتی پایدار بماند. کارومالاییان هشدار میدهد: «ما نباید اجازه دهیم مرز هند و پاکستان به صحنهای تبدیل شود که امپریالیسم عروسکهای خود را تحریک کند.» مناقشه مرزی کشمیر و حمایت هند از استقلال بنگلادش در ۱۹۷۱ از نمونههای این تنشهاست.
🌾 کاست، دهقانان و سرمایهداری
سیستم کاست (برهمنها، کشتریاها، وایشیاها، شودراها) و دالیتهای بیکاست، علیرغم لغو رسمی، هنوز در روستاها پابرجاست. دالیتها و آدیواسیها (مردمان بومی) حدود ۲۵٪ جمعیت را تشکیل میدهند. سامیر امین از یک «لایه هژمونیک» ۲۰ درصدی در رأس جامعه هند شامل بورژوازی صنعتی، تجاری و مالی، دهقانان ثروتمند و نخبگان فناوری نام میبرد. ۵۵ درصد باقیمانده را کارگران و طبقه متوسط پایین تشکیل میدهند. نرخ سازمانیافتگی کارگران تنها ۱۰ درصد است.
🔴 ناکسالیها و آینده مبارزه
حزب ممنوعه CPI (مائوئیست) که اعضای آن ناکسالیها نامیده میشوند، ریشه در قیام دهقانی ناکسالباری (۱۹۶۷) دارد. آرونداتی روی در کتاب «جمهوری شکسته» از عملیات «شکار سبز» (۲۰۰۹-۲۰۱۳) برای سرکوب معترضان به معدنکاوی در مناطق بومی مینویسد. درگیری بین ناکسالیها و دولت همچنان ادامه دارد. در سیاست خارجی، هند با وجود مشارکت در گفتگوی امنیتی کواد (آمریکا، ژاپن، استرالیا)، اکنون بر همکاری در بریکس و سازمان همکاری شانگهای متمرکز است.