نوشته‌ای از زندانی سياسی سيامک امينی: ارانی بذر زرین بر فراز کشورش افشاند

akhbar-rooz.com

رفقای عزیزم امروز به استقبال ۸۵ سالگی تاسیس حزب توده ایران حزب قهرمانان و مبارزان راه عدالت اجتماعی، حزب کمونیست های راستین، حزب طبقه کارگران ایران می رویم. روزی که در تاریخ معاصر ما به جشن مهرگان نیز معروف گشته است، امروز و هر روز را به یاد آن قهرمانان توده که تن رنجور خود را زیر شکنجه کشان کشان و خون آلود به سلول می بردند و حسرت یا آخ را بر دل آن جانیان می گذاشتند و با خون خود بر دیوار سلول نوشتند؛ رفقا جشن مهرگان خجسته. راه همان است که ما رفتیم، ما رفتیم شما راه را ادامه دهید…
این روز را اکنون در شرایطی برگزار می کنیم که جنبش جهانی کمونیستی در تهاجم وحشیانه امپریالیسم جهانی است. از سوی دیگر چهره متجاوز و اشغالگر و ضد دموکراسی، هارترین جناح امپریالیستی، از جمله ایالات متحده، مشغول غارت و چپاول مردم جهان است؛ مردم جهان هیچگاه جنایت آنان در کشتار از کودکان در افغانستان که شکم خالی آنان را با بمب های عروسکی میدرید ، چه کودکان گرسنه آفریقا با شکم‌های ورم کرده، چه بمباران مدرسه میناب و چه مردم و کودکان در فلسطین و بی شمار جنایت کران تا کران را فراموش نمی‌کند.

رفقا حزب ما، حزب توده هاست ،حزب دوران ساز ماست این پابرجایی در دفاع از طبقه کارگر و زحمتکشان ریشه در درک عمیق اندیشه علمی مارکسیسم لنینیسم دارد، به همین دلیل داغ، انحلال و از بین رفتن و پیشگام نشدن در مبارزات مردم ایران را به دل جلادان شاه و شیخ مسلک گذاشته و می رود تا فتح آخرین قله های پیروزی.
حضور حزب توده ایران در تمامی جنبش های اعتراضی حتی بعد از سرکوب حزب ما در سال ۱۳۶۱ همواره دیده می شود توده های زیر فشار ابر تورم حکومت جهل و جنایت و فساد جمهوری اسلامی، سنگری به جز سنگر حزب روزبه ها و ارانی ها ندارد و بار دیگر ما به همراه هزاران رفیق جان باخته عزیزمان فریاد می زنیم «راه همان است که من رفتم»

س.ا
زندان اوین بند ۴
مهرماه ۱۴۰۵