پیمان جنگی ناتو ۵ درصد از تولید ناخالص داخلی خود را برای نظامی گری و ویرانی جهان مصرف می کند

در نشست ناتو افزایش هزینه‌های نظامی به ۵ درصد از تولید ناخالص داخلی کشورهای عضو تا سال ۲۰۳۵. این هدف به عنوان پاسخی به تهدیدات جهانی فزاینده، به ویژه از سوی روسیه و تروریسم، معرفی شد. اما در حقیقت، این اقدام نشان‌دهنده‌ی یک گام بزرگ به عقب است – دور شدن از پرداختن به نیازهای فوری مردم و سیاره و نزدیک شدن به یک رقابت تسلیحاتی که جوامع را فقیر خواهد کرد و در عین حال، پیمانکاران اسلحه‌سازی را ثروتمندتر خواهد کرد.

این هدف غیرقابل قبول ۵ درصدی از کجا آمده است؟ این نتیجه‌ی مستقیم سال‌ها فشار از سوی دونالد ترامپ است.

کشورهای مختلف در سراسر اروپا و آمریکای شمالی در حال کاهش خدمات عمومی خود هستند و در حال حاضر هیچ کشوری در ناتو بیشتر از نظامی‌گری هزینه نمی‌کند تا بر سلامت یا آموزش. اما اگر همه به هدف جدید ۵ درصدی برسند، ۲۱ کشور بیش از آنکه برای مدارس هزینه کنند، برای سلاح خرج خواهند کرد.

اسپانیا اعلام کرد که حاضر نیست حقوق بازنشستگان و برنامه‌های اجتماعی را برای رسیدن به هدف‌های نظامی فدای کند. سایر دولت‌ها، از جمله بلژیک و اسلواکی، نیز به طور آرامی مخالفت کردند.

گسترش ناتو، چه از نظر هزینه‌های نظامی و چه از نظر اندازه (که از ۱۲ عضو بنیان‌گذار به ۳۲ کشور در حال حاضر رسیده است)، صلح به همراه نداشته است. بلکه برعکس، وعده این ائتلاف مبنی بر پیوستن اوکراین به آن، یکی از عوامل جنگ وحشیانه روسیه بود و بر شدت تنش‌ها افزوده است. در غزه، اسرائیل به جنگ خود با حمایت ایالات متحده ادامه می‌دهد و کشورهای ناتو سلاح‌های بیشتری ارسال می‌کنند و هیچ فشاری برای صلح وارد نمی‌کنند.

برای آینده‌ی سیاره‌مان، باید ناتو و اقتصاد جنگی را رد کنیم.