چرا تحریم انتخابات؟

بی تردید جمهوری اسلامی، جمهوری ستم، زندان، شکنجه و کشتار و به قول زنده یاد کیانوری حکومت “اوباشان” است.

جمهوری اسلامی شاید تنها کشوری در جهان باشد که سه رییس قوه های گوناگون آن، به گونه ای در کشتارهای انسان ها دست داشته اند. آن چه که ما در باره ی رییس جمهور و رییس قوه قضایی می دانیم، می تواند در هر دادگاهی برای گناه کاری آن ها زندان بیاورد.

هزاران انسان می گویند که “رییسی”، زندانیان سیاسی را در سال ۶۷ به چوبه دار فرستاده بود و آقای منتظری هم در نوار خود هنگام دیدار “رییسی” و دیگران آن ها را آدم کش خواند. سعید امامی و دیگران در روند بازجویی خود بارها گفته اند که کشتارهای زنجیره ای باید با پذیرش یک فقیه انجام گیرد و برای همین هم محسن اژه ای دستور این کشتار را در سال ۸۲ داده بود.

در باره ی قالیباف، رییس مجلس خیلی ها نوشته اند و گفته اند که او از سردمداران سرکوب شورش خرداد سال ۱۳۸۸ بوده است. نواری هم در دست است که او با سربلندی بی‌شرمانه ای از پرتاب دانشجوها از خوابگاه به خیابان سخن می گوید.

هیچ یک از اعدام هم بدون پذیرش ولی فقیه نمی تواند انجام بگیرد. بدین گونه، او هم می تواند برای جنایتهای خود محاکمه شود.

نهاد ولایت فقیه  و سرکردگی سه تا از برجسته ترین نهادهای جمهوری اسلامی در دست کسانی است که دست کم برای کشتار مردم می توانند به دادگاه کشیده شوند.

افزون بر آدمکشی، اقتصاد سرمایه داری با شیوه ددمنشانه نئولیبرالیستی که همه ی این چهار تن در اجرای آن شریک هستند، لایه های بسیاری از مردم، به ویژه زحمتکشان را درمانده و بدبخت کرده است.

پس به چه امیدی باید در انتخابات شرکت کرد؟