چرا پروپاگاندا در کشورهای ناتو بهتر از روسیه جواب می‌دهد؟ 

🧠 

– مردم کشورهای عضو ناتو اعتماد بیشتری به رسانه‌ها و دولت‌های خود دارند (برخلاف روس‌ها که بدبین‌ترند). 

– رسانه‌های «سردبیری-تحت‌کنترل» در این کشورها، یکدست‌تر از رسانه‌های روسیه عمل می‌کنند. 

به‌طوری که در مجالس قانونگذاری کشورهای ناتو، حمایت از جنگ‌های ناتو تقریباً کامل است، اما در میان مردم عادی همین کشورها، مخالفان بیشتری دیده می‌شود. 

فهرست سیاه جنایات ناتو که مجالس کشورهای عضو از همه آن‌ها حمایت کردند 

📜💣 

۱. بمباران یوگسلاوی (۱۹۹۹) – بدون مجوز سازمان ملل، تجاوز مستقیم به قوانین بین‌الملل 

۲. بمباران لیبی (۲۰۱۱) – با مجوز دروغین شورای امنیت که بعداً نادیده گرفته شد؛ نابودی بهترین کشور رفاهی آفریقا 

۳. جنگ علیه سوریه (۲۰۱۱) – حمایت آمریکا، نروژ، عربستان و قطر از تروریست‌های اسلامگرا 

۴. کودتای ۲۰۱۴ در اوکراین – سرنگونی یانوکویچ منتخب و شروع جنگ داخلی 

۵. جنگ نیابتی فعلی علیه روسیه – که در غرب «کمک به اوکراین» نامیده می‌شود 

در تمام این موارد، مجالس کشورهای ناتو تقریباً یک‌صدا پشت این جنگ‌ها ایستادند—به جز چند حزب کوچک چپ‌گرا که گاهی دیر و با تأخیر به جمع مخالفان پیوستند. 

🧩📉 

عجیب آنکه حمایت عمومی از جنگ در روسیه کمتر از حمایت مجالس کشورهای ناتو از جنگ‌های ناتو است. یعنی پروپاگاندا در روسیه ضعیف‌تر از کشورهای ناتو عمل می‌کند — با اینکه این ناتو بود که جنگ اوکراین را تحریک کرد. 

اثر پنهان پروپاگاندا: معکوس کردن نقش قربانی و جلاد 

🔄🎭 

پروپاگاندا به ما می‌آموزد که روسیه و چین را نقد کنیم—نه سیاست‌های ناتو و اتحادیه اروپا علیه آن‌ها را. 

ناتو از ۱۹۵۰ بی‌وقفه در جنگ بوده. تنها امید: آمریکا دیگر نمی‌تواند به راحتی کشورها را به جنگ‌های خود بکشاند (همانطور که ایران مثال اخیر آن است). اما آمریکا احتمالاً جنگ را ادامه می‌دهد تا بالاخره طعم جنگ را در خاک خودش بچشد—چیزی که از پایان جنگ داخلی (۱۸۶۵) تا امروز تجربه نکرده است.