گرانی برنج و پروژه نئولیبرالیستی کوچکسازی دولت
🍚
💸حمله نئولیبرالیستها برای اجرای تماموکمال اقتصاد نئولیبرالی در حال تشدید است و افزایش قیمت برنج به یکی از ابزارهای توجیه این یورش تبدیل شده است. اتاق بازرگانی تهران مدعی است که راهحل، واردات با ارز آزاد است؛ تا جایی که گفته میشود برنج هندی در شلفهای دبی ارزانتر از ایران به فروش میرسد.
🤔اما این استدلال با یک تناقض روبهروست: چگونه ممکن است برنجی که با ارز آزاد و گرانتر وارد میشود، ارزانتر از برنجی باشد که با ارز دولتی و ارزانتر تأمین شده است؟ این پارادوکس تنها در چارچوب اقتصاد رانتی قابل فهم است؛ اقتصادی که محصول مستقیم اجرای نسخههای نئولیبرالی در کشورهای پیرامونی، بهویژه اقتصادهای تکمحصولی است.
🏦🔄 در چنین ساختاری، آزادسازی قیمتها به انتقال رانت از دولت به شبکهای از واردکنندگان، واسطهها و ذینفعان خاص منجر میشود. فشار اصلی این سیاستها بر دوش مردم قرار میگیرد، در حالی که مدافعان نئولیبرالیسم، گرانی را «اصلاح» و حذف حمایتها را «ضرورت اقتصادی» مینامند.
🏭⚖️در اکویران روز جمعه می بینیم که چگونه نئولیبرالیست ها در ادامه این مسیر، خواهان دخالت هرچه کمتر دولت در اقتصاد هستند؛ دولتی که از نظر آنان باید از تنظیم بازار، حمایت از تولید داخلی و تأمین کالاهای اساسی کنار بکشد. این رویکرد، عملاً میدان را برای منطق سود، واردات و سوداگری باز میکند و مسئولیت تأمین معیشت را از دولت به «بازار» میسپارد. در نتیجه، افزایش قیمت برنج نه یک خطای سیاستی، بلکه بخشی از پروژه عامدانه کوچکسازی دولت و حذف نقش آن در حمایت اجتماعی است.
🍚📊 چنین وضعیتی بیش از آنکه به توسعه و رفاه منجر شود، نابرابری، ناامنی معیشتی و بیثباتی اقتصادی را تعمیق میکند. نا گفته نماند که با این که دولت جمهوری اسلامی نماینده بورژوازی انگلی است، ولی با کوچک شدن همین دولت که مثل تمام دولتها کمی استقلال نسبی دارد، فاجعه اقتصادی بزرگتر خواهد شد.