آیا انشعاب در حزب طبقه کارگر مجاز است؟

مقاله شماره: ۶۵ (۱۸-۱۰-۲۰۱۷)
اندیشه ی پسامدرن امپریالیستی جامعه را به “اتم”ها، به اندیویدیوم های منفرد تقسیم می کند که شخصیتی «یکتا» هستند و هر کدام دارای «نظر» و «موضع» خودند. این اندیشه، برای نمونه نزد پوپر، این وضع را عین «دمکراسی» هم می داند. توجیه “ناظر” گرامی از انشعاب که بیان آن به ظاهر دفاع از “آزادی” فرد و حق “طبیعی” فرد است توسط او،ریشه ی اندیشه ی غیر مارکسیستی-توده‌ای او را عریان می سازد. از نظر تئوری شناخت، این موضعی است که از ایدئولوژی پسامدرن امپریالیستی به عاریه گرفته شده است: «گیریم طرف انشعاب کرده. کرده که کرده»!

مضمون کلیت نبرد طبقاتی از “بالا”، پل دریافت وظایف روز!
اهداف سیاسیِ “خوانش جدید مارکس”!

مقاله شماره: ۶۴ (۱۶/۱۰-۲۰۱۷)
به طور مشخص دریافت مضمون متناسب دیالکتیک میان مبارزه ی دمکراتیک- اتحادی و طبقاتی- کارگری حزب توده ایران شناخت از نظر و هدف “جپ میانه” را تعلیق ناپذیر می سازد. “چپ میانه” می کوشد این دیالکتیک را از طریق مغشوش ساختن اسلوب بررسی مارکسیستی برای شناخت واقعیت نقض کند. این جریان می کوشد موضع انحرافی خود را در مطلق ساختن مبارزه ی دمکراتیک به توده ها و توده ای ها بباوراند و حل مساله ی “عدالت اجتماعی” را به آینده ی دور و مبهم حواله دهد. وظیفه ی ای که تنها توسط “راه توده” و دیگر جریان های انحرافی که خود را توده ای می نامند، دنبال نمی شود. آن هنگام که اندیشه ی مارکسیستی نیز “کلیت” را از مد نظر دور دارد، ناخواسته از امکان ارایه کارکرد متناسب برای مبارزه ی خلاق و خردمندانه و هشیارانه در شرایط تغییر یابنده ی حاکم دور می افتد.

اندیشه ی “چپ میانه” در “راه توده”

مقاله شماره: ۶۳ (۱۴/۱۰-۲۰۱۷)
“سرمقاله”ی “راه توده” تعمیق تضاد اصلی را در جامعه درک نمی کند و کوچک ترین اشاره ای نیز به آن ندارد. ذکر «برنامه های اقتصادی اکنون بصورت بحران اقتصادی و اجتماعی و صنایع در آمده» را اندیشه حاکم بر نوشتار به عنوان پیامد تعمیق این تضاد ارزیابی نمی کند. ارزیابی ای که طرح آن می توانسته توجه خواننده را به طور پیگیر به سوی نکات منفی “اقتصاد سیاسی” حاکم برای منافع زحمتکشان و لایه های زیرین جامعه و همچنین علیه منافع ملی ایران راهنما شود و زمینه توضیح و روشنگری مارکسیستی- توده ای را ایجاد سازد.

شوربختی پوشش نئولیبرالی سرمایه داری!
ناپایداری”چپ” میانه در مبارزه ضد نئولیبرالیستی!

مقاله شماره: ۶۱ (۹/۱۰-۲۰۱۷)
راه دگری و گزینش بهتری به جز سوسیالیسم برای برون رفت از چالش کنونی سرمایه داری بایش ندارد. سوسیالیسم بهترین امید بشریت برای انسانی کردن روابط انسانها و برای جلوگیری از فاجعه زیست محیطی جهانی و ایجاد روابط هماهنگ بین انسان و محیط زیست است.
آزمون نخست برپایی سوسیالیسم به دلیل های گوناگون به پیروزی پایدار کارگران و زحمتکشان نیانجامید. ولی این پسروی گذرا و کوتاه را نباید شکست نبرد پنداشت، نباید به عنوان شکست اندیشه سوسیالیسم تفسیر کرد. تا نابرابری، گرسنگی، بیداد در جهان حاکم است این اندیشه دیرپا ماندگار و زنده است.
باید با خود باوری و بانگی رسا سخن برّا و شیوای طبری را به گوش بهره کشان و ستمگران میهن و جهان برسانیم:
این جنبش را اگر هزاران بار نیز در خون مدفون سازید، مانند سمندر رستاخیز می‌کند و نخواهید توانست سرانجام نابود کنید.

آیا “راه توده” می تواند مواضع سیاسی خود را مستدل سازد؟

مقاله شماره: ۶۰ (۰۵/۱۰-۲۰۱۷)
مساله سیاسی است! علی خدایی تاکنون هیچ علتی برای اقدام انشعاب گرانه ی خود اعلام نکرده است! آیا بی پاسخ گذاشتن پرسش ها و اقدام غیرمتعارف او در برابر یک مسئول حزبی توجیه پذیر است؟ با چه استدلالی؟ علت این گام چیست؟ فردی که من همه ی یاری های ممکن شخصی را برای او خانواده اش منظور داشتم که می توانستم، «منصفانه» است با عنوان بی انصاف نامیده شود، که ابرازنظر کنندی هوادار “راه توده” به «عاصمی» نسبت می دهد؟ من برای دختران او نقش عمویی ایفا کردم. هنوز هم متاسفم که با ایجاد شدن وضع جدید توسط علی خدایی نتوانستم در عروسی دخترش – باوجود خواست او و شوهرش – شرکت کنم که همراه رفیقی شد که می پسندیدم.

بحران، نام نظام سرمایه داری حاکم است!
دفاع “راه توده” از روحانی مستدل نیست!

مقاله شماره: ۵۹ (۰۲/۱۰-۲۰۱۷)
توده ای ها برای هر “تلطیف” ممکن می رزمند، اما به آن بسنده نمی کنند. راه آینده را نشان می دهند و مستدل می سازند. حاکمیت نظام سرمایه داری کنونی با چماق دیکتاتوری در دست خود، راه هر اصلاح دمکراتیک را در ایران بسته است. کسی که این واقعیت را تشخیص نمی دهد و یا پرده پوشی می کند و می خواهد امکان استحاله ی رژیم دیکتاتوری را القا کند، مسلح به اندیشه ی مارکسیستی- توده ای نیست.
بحران اقتصاد- اجتماعی- سیاسی- فرهنگی- نظامی حاکم بر ایران، نام نظام سرمایه داری حاکم است! راه حل بحران، گذار انقلابی از کلیت شرایط کنونی است!

آنچه از ف. تابان می توان آموخت!
اقتصاد سیاسی اهرم دفاع از حاکمیت ملی!  

مقاله شماره: ۵۸ (۲۹/۰۹-۲۰۱۷)
تلاش های سوسیال دمکراسی» که ف. تابان در مقاله ی خود به درستی برجسته می سازد، بدون کوشش برای تنظیم چنین جایگزینی ممکن نخواهد بود. جایگزینی که پرچم مشترک مبارزه ی زحمتکشان و لایه های میهن دوست را برای گذار از دیکتاتوری و دفاع از حق حاکمیت ملی و استقلال ایران تشکیل می دهد.