به «تعدیل اقتصادی» پایان دهیم!
مانیفستی برای اقتصاد سیاسی پیشنهادیِ حزب توده ایران!

مقاله شماره: ۳۱ (۱۶/۰۶-۲۰۱۸) ( ۲۶خرداد ۱٣۹۷)
سیاست مستقل طبقاتی حزب توده ایران که در جستجوی صادق ترین و مبارز ترین نیروها برای اتحادهای اجتماعی می رزمد، دچار این توهم نیست که طبقات حاکم داوطلبانه و از سر ”اخلاق اسلامی“ از منافع غارتگرانه و ضد مردمی و ضد ملی خود چشم می پوشند. به زیر کشیدن حاکمان یک وظیفه ی انقلابی توده هاست. هر چقدر تجهیز توده ها وسیع تر و عمیق تر انجام شود، همانند انقلاب بهمن ۵٧، گذار انقلابی کم دردتر و مسالمت آمیزتر انجام خواهد شد. برای دسترسی به این هدف باید برنامه ریخت و جمعی برای تحقق آن کوشید.

وحـدت، ولی در چـه خـانـه ای؟!

مقاله شماره: ۳۰ (۰۹/۰۶-۲۰۱۸) ( ۲۰خرداد ۱٣۹۷)
نبود برخورد سیستمی متاسفانه در مواردی در طول بحث ها وجود دارد و به «سوزن دوزی بی انتها» می ماند و در تایید تز «تکثر نظرها» قرار می گیرد و آن را تغذیه می کند. «دمکراتیک» اعلام کردن «تکثر نظرها» (پوپر)، در این برداشت غیردیالکتیکی خلاصه می شود که جمع مکانیکی نظرها مورد توجه قرار می گیرد. به سخنی دیگر، برداشتی که جایگاه نظر خاص فرد را پیامد زاویه- جایگاه دید نگرنده ارزیابی نمی کند که در جمع دیالکتیکی آن ها، “کلیت” پدیده همه جانبه قابل درک می گردد، بلکه هر نظر را یک شخصیت تاریخی یکتای مجرد اعلام می کند و از این رو آن را “دمکراتیک” ارزیابی کرده و مانند پوپر «عین تبلور دمکراسی» می داند!

آیا “راه توده” در خانه وحدت جایی دارد؟
دو صد گفته چو یک کردار نیست

مقاله شماره: ۲۹ (۰۸/۰۶-۲۰۱۸) ( ۱۸ خرداد ۱٣۹۷ )
تردیدی نیست که هدف اصلی “راه توده” اکنون تقویت سازش کاری و جناح سوسیال دموکرات در “چپ” است. بدین گونه نمی تواند به عنوان “توده ای” در خانه وحدت در کنار دیگر نیروهای توده ای قرار گیرد.
اما همان طور که در یک نوشتار دیگر نوشتم، روند وحدت و یکپارچگی پرتضاریس است و در این راه ناهموار و پرخارِ برخی ها بر زمین خواهند ماند و کاروان به پیش خواهد رفت. “راه توده” با ادامه این سیاست چنین سرنوشتی دارد. آیا عنصرهای مثبتی که اینجا و آنجا در نوشتارها به چشم می خورد قادر خواهد بود وضع را تغییر دهد، روشن نیست.

نقدی بر بیانیه رفقای “مهر”!
پیوند مبارزه برای استقلال میهن با مبارزه علیه اقتصاد نئولیبرالی!

مقاله شماره: ۲۸ (۲۸/۰۵-۲۰۱۸) (۷ خرداد ۱٣۹۷)
در شرایط کنونی جهان با یکه تازی نئولیبرالیسم و پرخاشگری سرمایه مالی امپریالیستی که به دنبال تبدیل جهان به نومستعمره ی خود است نمی توان مضمون مبارزه ی ضد امپریالیستی را از مبارزه علیه اقتصاد سیاسی  نئولیبرال جدا ساخت.

رشد نبرد طبقاتی و وظایف لحظه

مقاله شماره: ۲۷ (۲۷/۰۵-۲۰۱۸) ( ۶ خرداد ۱٣۹۷)
نبرد طبقاتی و ژرفش آن در سال های اخیر عمدتاً به طور ناخود آگاه و به طور عینی پیش می تازد. درحالی که ذهنیت راهبردی آگاهانه برای تجهیز مبارزه زحمتکشان یدی و فکری و لایه های خرده بوژوازی زحمتکش لنگ لنگان به دنبال آن می رود. تضاد میان سطح واقعیت عینی و عقب ماندگی ذهنی انقلابی درروند رهایی بخش کنونی انکارناپذیر و عنصر ایجاد شدن احساس خطری است که “چپ” با آن روبروست!

مبارزه با پرخاشگری امپریالیسم!
ونزوئلا و ایران!

مقاله شماره: ۲۶ (۲۳/۰۵-۲۰۱۸) ( ۲ خرداد ۱٣۹۷)
راه نجات ایران در عزایم داری برای فرجام نیست، بلکه راه یافتن استقلال اقتصادی- اجتماعی کشور است که از عهده ی این رزیم ارتجاعی و بریده از مردم بر نمی آید. ضرورت انتخاب راه انقلابی هر روز بیش تر به ثبوت می رسد. توضیح این نکته یکی از وظیفه های اصلی حزب توده ایران است.

وحدت با کی؟ برای چی؟

مقاله شماره: ۲۵ (۱۸/۰۵-۲۰۱۸) ( ۲۸ اردیبهشت ۱٣۹۷ )
رمز پیروزی و فراگیر شدن حزب پس از انقلاب چه بود؟
حزب توده ایران نه با سازش ایدیولوژیک و خیانت به منافع زحمتکشان به آن جایگاه والا رسیده بود. حزب توده ایران با پایبندی ایدیولوژیک و وفاداری به زحمتکشان موفق شد که دیگر طبقه ها و قشرهای اجتماعی جامعه را به درستی برنامه حداقل کارگری حزب قانع کند.
به سخنی دیگر حزب توده ایران برای فراگیر شدن خود به “راست” نرفت بلکه جامعه را به “چپ” کشاند.

از کجا می آییم؟
به کجا باید برویم؟

مقاله شماره: ۲۴ (۱۴/۰۵-۲۰۱۸) ( ۲۴ اردیبهشت ۱٣۹۷ )
ما انسان های بی شناسنامه ای نیستیم. ما وارثان انقلابی گری حیدر عمو اقلی، اندیشمندی ارانی، شجاعت روزبه، درایت مهرگان و سیاستمداری کیانوری و فروتنی فیلسوف طبری هستیم. بگذارید همه ی درون- و برون حزبی ها در عمل نشان دهند که شایستگی بودن در این گردان را دارند.