چپ باید بیدرنگ خود را بهعنوان یک نیروی مستقل کارگری سازمان دهد.
وظیفه فوری ما تقویت کار در میان اتحادیهها و جوانان است. این تنها آغاز راه است. گروهها و احزابی که میخواهیم با آنها ارتباط بگیریم، ظاهر خواهند شد. راه پیشِ رو گفتگو و مداخله در مبارزه طبقاتی واقعی است.
جنبش کارگری: اتحادیه، حزب کارگر مستقل و تعاونیها به مثابه شکلهای انتقالی
اگر کسی برای آگاهی طبقاتی کارگران، نقش تعیینکنندهای برای سازمان مستقل کارگری قائل باشد، لازم است به اشکال مختلف این سازمانها در سراسر جهان نگاه کند. مهمتر از همه ایجاد سندیکاها و اتحادیههای کارگری هستند که کارگران در آن در کنار مبارزه روزمره اقتصادی، آرام آرام به گام به صحنه نبرد سیاسی می گذارند.
اتحادیه کارگری چیست؟ در اصل، جبههای متحد از کارگران است که تلاش میکند شرایطی فراهم آورد تا کسانی که نیروی کار خود را در بازار عرضه میکنند، بتوانند در ازای آن بیشترین دستمزد ممکن را دریافت کنند.
باید در صف مقدم کمک به طبقه کارگر و جوانان ایستاد—تا در وحدتی شکستناپذیر، جبههای ملی و بینالمللی بسازیم که توان مبارزه را به خود طبقه بازگرداند. این وظیفه ماست—نه تبلیغ صرف یا تحریکِ سطحی.
به جای حرف، سازماندهی
مهم نیست چند نشست یا شعار برگزار کنیم؛ اگر در میدان واقعی مبارزه طبقاتی خطی عملی و طبقاتی نداشته باشیم، کارمان تهی خواهد بود. سیاست مستقل کارگری باید بهترین کادرهای آگاه و مبارز طبقه کارگر را جذب کند تا به پیشاهنگِ سازمانده جبهه متحد کارگری تبدیل شود. اعتماد تودهها را زمانی کسب خواهیم کرد که نشان دهیم سیاست ما میتواند جنبشهای واقعی را سازمان دهد و پاسخگوی نیازهای مبرم آنان باشد.
دیدگاهتان را بنویسید