📢
صدها کارگر و دانشجوی کره ای روز گذشته در پارکی در سئول گرد هم آمدند تا با یک چرت دسته جمعی، فریاد خاموش خود را علیه کم خوابی مزمن سر دهند.
🔹 شرکت کنندگان با لباس خواب، پتو و حتی عروسکهای پارکیشان روی تشکها دراز کشیدند تا یک «چرت عمومی» نمادین را تجربه کنند. حتی مأموران دولتی با اندازه گیری ضربان قلبشان، عمق خواب این معترضان خسته را تأیید کردند.
⚠️ کره جنوبی، یکی از سختگیرترین کشورها از نظر ساعات کار در میان کشورهای OECD است. فشار برای موفقیت تحصیلی، کارهای پاره وقت و اضافه کاری های اجباری، خواب را به یک کالای لوکس تبدیل کرده است. کارگران کره ای، یکی از طولانی ترین ساعات کاری جهان را دارند، بدون اینکه خواب کافی یا زندگی شخصی واقعی نصیبشان شود. این رویداد عجیب، سند زندهای از یک بحران جمعیِ سلامت روان و خستگی مزمن است.
✊ این چرت اعتراضی، شاید آرامترین اما عمیقترین فریاد انفجار خاموش طبقه کارگر در کره جنوبی باشد؛ نسلی که خواب را فدای بقا کرده و حالا در ملأعام به خوابی نمادین پناه برده است.
📊 آمارها نشان میدهد بیش از ۶۰٪ کارگران کره ای کمتر از ۶ ساعت در شبانه روز میخوابند و نرخ خودکشی ناشی از فرسودگی شغلی در این کشور رکورد زده است.
👷♂️🌍 اما تلخترین فصل این بحران، به کارگران مهاجر میرسد
صدها هزار کارگر از کشورهای نپال، فیلیپین و ازبکستان در کارخانه ها، مزارع و کشتی سازیهای کره بدون امنیت شغلی، با دستمزد کمتر از نصف کارگر کره ای، و ساعات کاری ۱۲ تا ۱۴ ساعته مشغولند.
✊ آیا جامعه ای که حتی خواب را از شهروندانش دریغ میکند، میتواند آیندهای پایدار داشته باشد؟آیا این همان آیندهای است که برای «نسل خسته» جهان میخواهیم؟
دیدگاهتان را بنویسید