”اصلاحات شكست، زنده باد اصلاحات“!
اسلوب نادرست، علت نتايج معلولِ ”راه توده“

مقاله شماره: ۳۴ (۲۵/۰۶-۲۰۱۸) (۴ تیر ۱٣۹۷ )
”راه توده“ وظيفه ي تعيين كرده براي خود را به بررسي شكل كاركرد «اصلاحات» محدود مي سازد. به سخني ديگر، سرمقاله در ابتدا حتي تعريفي از «اصلاحات» نمي دهد. اگر چنين مي كرد، شايد اين امكان را مي يافت ميان گام هاي اصلاحي ”بينابيني“ و گام هايي كه ارتجاع آن را در اين روزها در همه ي كشورها «رفرم» مي نامد پي ببرد. سياست ارتجاعي آقاي ماكرون، رئيس جمهور فرانسه و خانم مركل در آلمان، در يونان و در كشورهاي ديگر، جملگي «اصلاحات» ناميده مي شود. سرشت ارتجاعي آن كه در ايران نيز ما با آن روبرو هستيم، خصوصي سازي ثروت هاي سودآور مردم و نابودي دستاوردهاي نبرد طبقاتي طبقه كارگر است.

سرچشمه ي واحد اوباشگريِ ترامپ و ديكتاتوريِ رژيم ولايي
از مالكيتِ «سلب مالكيت شدگان» دفاع كنيم!

سخن روز شماره: ۳۸ (۴ تیر ۱٣۹۷)  هنگامي كه كارگران و معلمان و ديگر توده هاي مردم ميهن ما خواستار پايان بخشيدن بي چون و چرا به سياست اقتصاد سياسي امپرياليستي مي شوند كه سران جمهوري اسلامي در ايران آن را «اقتصاد اسلامي» مي نامند، ناشي از سرچشمه واحدي است …

سرنوشت يونان هشدار مي دهد!
خروج از سيستم اقتصاد امپرياليستي تنها راه رهايي بخش ملي

سخن روز شماره: ۳۷ (۲ تیر ۱٣۹۷)   تنها دو بانك آلماني از برنامه «كمك براي نجات يونان» در ٣ سال اخير ٩ر٢ ميليارد يورو سود برده اند. اين رقم را دولت خانم مركل به دنبال پرسش نماينده اي ازحزب سبز آلمان به اطلاع نمايندگان رساند. بانك مركزي آلمان مبليغ ٤ر٣ ميليارد و بانك كا اف و نيز ٤٠٠ ميليون يورو سود بابت اعتبارهايي كه به دولت يونان دادهاست، دريافت نمود. گرچه اتحاديه اروپايي در سال ٢٠١٢ تعهد كرده است كه سودهاي را از اين تاريخ به بعد به دولت يونان برگرداند، اما تنها براي سال هاي ٢٠١٣ و١٤ به تعهد خود عمل كرده اند (جهان جوان ٢٢ ژوئن ٢٠١٨). سود از سودهاي پرداخت نشده در سال هاي ١٥ تا ٢٠١٧ كه به صدها ميليون يور بالغ مي شود،بازپرداخت نمي گردد.   اين نمونه ي كوچك نشان مي دهد كه اهداي اعتبار و برنامه هاي به اصطلاح «نجات»، همان طور دروغين است كه به اصطلاح تخصيص اعتبار براي بازسازي خرابيهاي ناشي از جنگ هاي تحميل شده به افغانستان، عراق، كشورهاي يوگسلاوي پاره پاره شده وغيره نيز دروغين اند و تنها منابع سودورزي سرمايه مالي امپرياليستي راتشكيل مي دهد. به راه انداختن جنگ، تنها با فروش اسلحه سود سازد نيست، بلكه با ابزار «بازسازي» نيز چنين ابزار غارتگرانه اي را در اختيار سرمايه ماليامپرياليستي قرار مي دهد.   از اين روست كه خواست بريدن بي چون و چرا از سيستم اقتصاد سياسي امپرياليستي براي كشورهاي جهان اجتناب ناپذير است. در غير اين صورت كمر از زيرقروض خارجي صاف نخواهند نمود و كشور به نو مستعمره اقتصاد امپرياليستي بدل مي شود. مردم يونان بايد از ماه اوت آينده براي دومين بار به تقليل ١٨ درصدي حقوق بازنشستگي خود تن بدهند تا دولت يونان قادر به پرداخت چنين سودهاي كلاني به بانك هايخصوصي و دولتي امپرياليستي باشد. با چنين سودها است كه سرمايه امپرياليستي به خصوصي سازي بهترين و سودآورترين تكه هاي اقتصاد اين كشورها مي پردازد.در يونان بندر سالونيكي و ١٤ فرودگاه پرسود آن را شركت هاي آلماني از آن خود كرده اند. نومستعمره هاي جديد، تكه تكه به “مالكيت” غارتگران نيز تبديل مي شود. اينست مضمون ضد انساني و ضد ملي سياست اقتصادي نئوليبرال كه حاكميت جمهورياسلامي آن را «اقتصاد اسلامي» مي نامد. پايان بخشيدن به رژيم ديكتاتوري در خدمت سرمايه سوداگر داخلي و خارجي مبرم ترين وظيفه در برابر مبارزان ميهن دوستايران قرار دارد. بايد براي اين سياست اقتصادي به غايت ضد مردمي و ضد ملي، اقتصاد سياسي ملي- دمكراتيك را در ايران برقرار نمود كه در آن منافع زحمتكشان وهمه ي لايه هاي ميهن دوست حفظ و رشد و شكوفايي اقتصادي- اجتماعي جامعه ايراني ممكن مي گردد.

به «تعديل اقتصادي» پايان دهيم!
مانيفستي براي اقتصاد سياسي پيشنهاديِ حزب توده ايران!

مقاله شماره: ۳۱ (۱۶/۰۶-۲۰۱۸) ( ۲۶خرداد ۱٣۹۷)
سياست مستقل طبقاتي حزب توده ايران كه در جستجوي صادق ترين و مبارز ترين نيروها براي اتحادهاي اجتماعي مي رزمد، دچار اين توهم نيست كه طبقات حاكم داوطلبانه و از سر ”اخلاق اسلامي“ از منافع غارتگرانه و ضد مردمي و ضد ملي خود چشم مي پوشند. به زير كشيدن حاكمان يك وظيفه ي انقلابي توده هاست. هر چقدر تجهيز توده ها وسيع تر و عميق تر انجام شود، همانند انقلاب بهمن ٥٧، گذار انقلابي كم دردتر و مسالمت آميزتر انجام خواهد شد. براي دسترسي به اين هدف بايد برنامه ريخت و جمعي براي تحقق آن كوشيد.

سیاست مستقل طبقاتی حزب توده ایران
نامه سرگشاده به رفیق امید

سخن روز شماره: ۳۴ (۲۶ خرداد ۱٣۹۷) رفیق عزیز امید روز بخیر   در ابتدا مورد تاکید قرار دهم که من شما را طرفدار سانسور نمی دانم. ارزیابی من از شما این ارزیابی است که رفیقی علاقمند و جانبدار مصالح عالیه ی حزب توده ایران هستید. شاید به کار بردن …

گفتگو ميان توده اي ها و مشكلات آن

سخن روز شماره: ۳۲ (۲۳ خرداد ۱٣۹۷) واقعیت آن است که بحث در این باره که کدام ابرازنظرها قابل انتشار نیست، میان ما به طور نهایی به نتیجه نرسیده است. خطر حرکت در مرزی که یک سوی آن ایجاد شرایط برای تخلیه ی گفتنی ها و از سوی دیگر جهت …

وحـدت، ولي در چـه خـانـه اي؟!

مقاله شماره: ۳۰ (۰۹/۰۶-۲۰۱۸) ( ۲۰خرداد ۱٣۹۷)
نبود برخورد سيستمي متاسفانه در مواردي در طول بحث ها وجود دارد و به «سوزن دوزي بي انتها» مي ماند و در تاييد تز «تكثر نظرها» قرار مي گيرد و آن را تغذيه مي كند. «دمكراتيك» اعلام كردن «تكثر نظرها» (پوپر)، در اين برداشت غيرديالكتيكي خلاصه مي شود كه جمع مكانيكي نظرها مورد توجه قرار مي گيرد. به سخني ديگر، برداشتي كه جايگاه نظر خاص فرد را پيامد زاويه- جايگاه ديد نگرنده ارزيابي نمي كند كه در جمع ديالكتيكي آن ها، “كليت” پديده همه جانبه قابل درك مي گردد، بلكه هر نظر را يك شخصيت تاريخي يكتاي مجرد اعلام مي كند و از اين رو آن را “دمكراتيك” ارزيابي كرده و مانند پوپر «عين تبلور دمكراسي» مي داند!

توده اي ستيزي، برائت طلبي بي سرانجام تاج زاده
«نيم گام به پيش، يك گام كامل به سوي تمدن»

سخن روز شماره: ۳۱ (۲۰ خرداد ۱٣۹۷)   مصطفي تاج زاده در مصاحبه با “راديكال اعتماد آنلاين” رابطه «ميان آزادي و عدالت اجتماعي» را مورد تاييد قرار مي دهد، «توهمات اصلاح طلبان بابت نعمات اقتصاد نولييراليستي» را «اشتباه» اعلام مي كند و «ولايت فقيه را عامل اصلي به وجود آمدن …