هیچ تردیدی نیست که واژگونی اسد در راستای برنامه امپریالیسم امریکا برای دگرگونی خاورمیانه بودهاست. امریکا هیچگاه با رژیم بشار اسد دوستانه برخورد نکردهبود. آمریکا در سال ۲۰۱۱، زمانی که شورشها به جنگ ناگوار دگرگون شد و اسلامگرایان تفنگ به دست از سراسر جهان به سوی سوریه سرازیر شدند و …
رژیم اسد با دوری گرفتن از راه رشد غیرسرمایهداری و پذیرش دستورهای نهادهای مالی امپریالیستی برای پیاده کردن اقتصاد نئولیبرالیستی، پایگاه اجتماعی خود را کمتوان و در برابر دشمنان خود را آسیبپذیر کرد. کشورهای امپریالیستی با کمک کشورهای واپسگرا خلیج فارس و ترکیه از این کم توانی به سود منافع …
در شورشهای سوریه در سال ۲۰۱۱، سازههای گوناگونی مانند اقتصاد نئولیبرالیستی نقش بزرگی داشتند. اصلاحات نئولیبرالیستی در سوریه به سفارش نهادهای مالی امپریالیستی مانند بانکجهانی و صندوق بینالمللی پول پیاده شد. این نهادها سوریه را از یک اقتصاد دولتی و سوسیالیستی مانند به دور کرده و دولت را برای برپایی …
بدون هیچ تردیدی جمهوری اسلامی بزرگترین بازنده فروپاشی رژیم اسد است. جمهوری اسلامی سالها بود که با کمک نیروهای جانشینی خود یک “محور مقاومت” در برابر اسراییل و امریکا در خاورمیانه پایهگزاری کرد. جمهوری اسلامی با از دست دادن سوریه «مهمترین پایگاه» خود را از دست دادهاست. فروپاشی اسد میتواند …
اقتصاد سوریه بیشتر بر پایه کشاورزی، به ویژه تولید پنبه، گندم و دانههای روغنی، و همچنین نفت بود. اگرچه نفت در دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ سرچشمههای بنیانی درآمد کشور شد، ولی اقتصاد همچنان بر پایه بخش کشاورزی و صنعت خُرد بود. در آغاز، حافظ اسد سیاستهای سوسیالیستی مانند و غیرسرمایهداری …
گلوبالیسم برای کشورهای پیرامونی گلوبالیسم برای کشورهای پیرامونی مانند میهن ما که یک برنامه اقتصادی ملی و دموکراتیک ندارند، چالشهای فراوانی را پدید میآورد. کشورهای پیرامونی به دلیل دسترسی نداشتن به فنآوری و سرمایه، توانایی رقابت با کشورهای پیشرفته را ندارند. نتیجه آن که گلوبالیسم شکاف اقتصادی میان کشورهای پیشرفته …
اقتصاد رانتی یکی از ویژگیهای سرمایهداری در کشورهایی که دارای سرچشمههای طبیعی هستند و به درآمد آن وابسته هستند، اقتصاد رانتی است. در کشور ما حق بهرهبرداری از نفت، گاز یا معدنها به شرکتها یا دوستان ویژهای داده میشود که رانتخواری نامیده میشود. انها بدون نیاز به نوآوری یا کار …
مارکس میگفت که سرمایهداری هیچگاه یک نظام پایداری نخواهد شد. ستونهای نظام سرمایهداری بر پایه تضاد طبقاتی چیده شدهاست. دو طبقه برجسته در این نظام- طبقه سرمایهدار (بورژوازی) که دارنده ابزار تولید است و طبقه کارگر (پرولتاریا) که به فروش نیروی کار خود نیاز دارد- پیوسته با هم تضاد منافع …
