مقاله شماره: ۵۴ (۱۱/۰۹-۲۰۱۷)
در سطح جهان نئولیبرالیسم به آخرین تشنج ها پیش از مرگ دچار شده است. دیگر برهان های نئولیبرالیست ها برای مردم جذابیتی ندارد، دیگر قول های دروغین در بسته بندی های رنگارنگ خریدار ندارد. ولی دولت آقای روحانی بدون توجه به تجربه جهانی چهار نعل و یورتمه زنان بسوی پرتگاه نئولیبرالیسم می تازد.
مقاله شماره: ۵۳ (۰۷/۰۹-۲۰۱۷)
درك جهانشمول بودن سطح نيروهاي مولده را ماركس با بيان: «پيشرفته ترين سطح رشد نيروهاي مولده پا قرص مي كند» برمي شمرد. اين سخن را همه ي متفكران مي شناسند. همان طور كه نظر ديگر ماركس را مي شناسند كه مي گويد: «هيچ شيوه ي توليدي تا هنگامي كه امكان رشد دارد، از كار نمي افتد».
بدون درك رابطه ديالكتيكي و تاريخيِ اين دو نقل قول، انديشه به سرعت به مطلق گرايي پناه مي برد و در انتظار پا قرص كردن پيشرفته ترن شيوه توليد و زمان گذار از نظام سرمايه داري از رمق افتاده در كشورش، به گفته لنين در «كوپه ي قطار به انتظار مي نشيند»!
مقاله شماره: ۵۲ (۰۴/۰۹-۲۰۱۷)
پرنده اى زيبا، كه نشانى آشنا دارد، يكه و تنها، در آسمان بر فراز سرم، موج مى زند چون
دريا.
مقاله شماره: ۵۱ (۲/۰۹-۲۰۱۷)
«آرمان هاي [انقلاب] همچون عدالت، آزادي، استكبار ستيزي، پياده سازي شريعت و ساده زيستي مسئولين»، قرباني «مصلحت ها» شده است كه در پس پرده ي «حاكم شدن گفتمان امنيت و منافع ملي» پنهان مي شود و «آزادي هاي فردي و اجتماعي و …» قربانيان آن هستند!
مقاله شماره: ۵۰ (۳۰/۰۸-۲۰۱۷)!
سرمقاله نويس اقدام ضد مردمي «آقاي خامنه اي» را محكوم نمي كند كه جنايتكاراني را با دست هاي خونين و انديشه ي ارتجاعي و رسوا به مصلحت انديشي براي ايرانِ ج. ا. مي گمارد. بلكه، با نقل از «وبسايت رسمي دفتر آقاي خامنه اي» يكي ديگر از تبليغات آن را به خورد خواننده مي دهد كه گويا «تركيب مجمع ربطي به گروه ها و احزاب و جناح هاي سياسي ندارد»!
افسانه اي را مطرح مي كند كه گويا بايد آن را عقب نشيني «وبسايت …» تلقي كرد كه از روي «ناگزير»ي و زير فشار افكار عمومي انجام داده است
مقاله شماره: ۴۹ (۲۹/۰۸-۲۰۱۷)
تعفن این زشتکاری ارتجاع به حدی است که مشام هر ایرانی آزاده را میآزارد. زبونی و فرومایگی بجایی رسیده که دستگاه قضایی برای تثبیت حکومت “اوباشان” از بدنامترین و پلیدترین عناصر خود مجبور به دفاع هست.
امیر علیخانی کارگر تودهای و مبارز خستگی ناپذیرِ جنبش سندیکایی زحمتکشان ۱۳۹۶/۰۵/۱۳:از اتحاد کارگر: جنبش کارگری و سندیکایی ایران همواره در طول تاریخ پرفراز و نشیب خود، یار و پشتیبان و به عبارت دقیقتر ستون فقرات جنبش همگانی ضدامپریالیستی و ضددیکتاتوری بوده و هست. طی بیش از یکصد سال …
مقاله شماره: ۴۸ (۲۵/۰۸-۲۰۱۷)
تاریخ جنبش کارگری جهانی و میهنی نشانگر برخورد دیالکتیکی با “جنبش اصلاح طلبی” است. باید هم از “چپروی” و هم از “راستروی” خودداری کرد. بدون شرکت در “جنبش اصلاح طلبی” ما در انزوا قرار می گیریم و با تن در دادن به بازی محدود چانه زنی از بالای برخی رهبران اصلاح طلب ما به عنوان سرباز پیاده مصرف خواهیم شد و به دنباله روی دچار می شویم. تعادل ظریف دیالکتیکی میان این دو گمراهی را باید حفظ کرد.
