دونالد ترامپ با وعده رسیدگی به نیازهای مردم عادی به قدرت رسید، اما از همان آغاز دولتش را به پایگاه سرمایهداران بدل کرد. تراکم نمایندگان کلانسرمایه در کابینهاش رکورد زد و نتیجه، تصویب بستهای ۹۵۰ صفحهای از سیاستهای نئولیبرالی بود که خودش آن را «قانون بزرگ و زیبا» نامید.
هسته این قانون تثبیت و گسترش امتیازات ویژه برای کسبوکارهای بزرگ است. کاهش مالیات شرکتها از ۳۵ به ۲۱ درصد که در دور اول ریاستجمهوریاش موقت بود، حالا دائمی شده و حتی به ۱۵ درصد کاهش یافته است. برخی صنایع – از نفت و گاز تا ساخت هواپیماهای خصوصی – عملاً از مالیات معاف شدهاند. این اصلاحات قرار است طی ده سال، ۴ تریلیون دلار به جیب سرمایهداران بازگرداند.
کمبود درآمد دولت از این کاهش مالیات با بریدن هزینههای اجتماعی جبران میشود. برنامه «مدیکید» که به فقرا و معلولان خدمات درمانی ارائه میداد، سالانه ۱۲۰ میلیارد دلار بودجه از دست میدهد و بیش از ۳۰۰ بیمارستان روستایی بسته خواهد شد. میلیونها نفر بیمه خود را از دست میدهند. برنامه کمک غذایی (SNAP) نیز با محدودیتهای شدید روبهرو شده و میلیونها کودک از حمایت محروم میشوند.
ترامپ این سیاستها را «پیشرفت تاریخی» میخواند، اما تنها یکسوم مردم با آن موافقاند. در مقابل، شرکتهای غولپیکر سودهای رکوردی به دست آوردهاند: دارایی «بلک راک» به ۱۲.۵ تریلیون دلار رسیده و سود خالص «سیتی گروپ» ۲۵ درصد رشد کرده است. خانواده ترامپ هم میلیاردها دلار از طریق پروژههای رمزارز و املاک به دست آورده است.
این قانون، در حالیکه نابرابری را تشدید میکند، بودجه نظامی را به بالای یک تریلیون دلار رسانده و مسابقه تسلیحاتی تازهای را آغاز کرده است. به گفته منتقدان، این نه قانون رفاه، بلکه برنامهای برای مکیدن خون اکثریت مردم به سود اقلیتی میلیاردر است.
دیدگاهتان را بنویسید