📱
چند سال پیش، برنامهی ملی سمشناسی آمریکا (NTP) با آزمایش روی هزاران موش، رابطهی واضحی بین امواج موبایل و افزایش سرطان پیدا کرد. اما صنعت موبایل خواب راحت نداشت.
🔬 تقلبی به نام علم از ژاپن و کره!
اوایل امسال، دو مطالعه از ژاپن و کره جنوبی منتشر شد که ظاهراً نتایج NTP را «نقض» میکردند. اما مشکل کجاست؟ این مطالعات با طراحیِ سنجیدهای طوری تنظیم شدند که نتیجهی صفر از آب دربیاید: تعداد موشها کمتر، دوز امواج ضعیفتر، و فقط یک گروه آزمایشی – در حالی که استاندارد جهانی حداقل سه دوز متفاوت را الزامی میداند. به عبارت ساده: مطالعهای که برای رد یک تحقیق قوی طراحی شده، نباید از آن تحقیق ضعیفتر باشد! این یعنی دستکاری علمی آشکار.
📄 برخوردی کوبنده از سوی سه محقق مستقل
رونالد ملنیک، جوئل موسکویتز و پل هروکس در مقالهای تازه در مجلهی Environmental Health نشان دادهاند که مطالعات ژاپن-کره نه تنها از لحاظ آماری ناتوانند، بلکه نتیجهگیریهایشان فراتر از دادهها است و شباهت عجیبی به «سفارشکاری» برای تأیید خطمشی انحصارات موبایل سازی دارد . جالب اینکه سرپرست تیم ژاپن-کره خودش با انها در ارتباط است!
🧠 تومورهای مشابه در انسان
نکته مهم این است که تومورهای شوانوما و گلیوما که در آزمایشهای حیوانی دیده شده، دقیقاً همان نوع تومورهایی هستند که در کاربران سنگین موبایل در مطالعات انسانی بیشتر یافت شدهاند. پس انکار خطر، علم نیست؛ منافع است.
📢 رسانهها کدام روایت را پوشش میدهند؟
چرا رسانههای جهان به مطالعات ضعیف ژاپن-کره بیشتر میپردازند تا نقد محکم و مستدل بر آنها؟
⚖️ علم یا منافع؟
تا وقتی که نهادهای تحقیقی و علمی با انحصارات در ارتباط مالی باشند، سلامت عمومی قربانی سود خواهد شد. وقت آن است که مردم بدانند پشت هر «مطالعهی بیخطر»، ممکن است یک کارخانهی توجیهگری پنهان باشد.!
دیدگاهتان را بنویسید