📉
📊 کاهش آرای حزب کمونیست فدراسیون روسیه از حدود ۱۸٫۹ درصد در سال ۲۰۲۱ به حدود ۱۴ درصد در نتیجهٔ رسمی ۲۰۲۶، لزوماً به این معنا نیست که ۵ درصد از رأیدهندگان روسی از کمونیسم دست کشیدهاند. دلایل واقعی چند لایهاند.
🚫 حزب، جایگاهش را بهعنوان رأی اعتراضی از دست داد
در ۲۰۲۱، کمونیستها یکی از معدود راههای ممکن برای ابراز نارضایتی از «روسیه متحد» بودند. تحلیلها نشان میدهد بخشی از رأیدهندگان ضدکرملین به نامزدهای کمونیست رای داده بودند. اما فضای انتخاباتی ۲۰۲۶بسیار تنگتر شد: «یابلوکو»، حزب آشکارا ضدجنگ، از لیست فدرال حذف شد و برخی نامزدهای کمونیست هم اجازهٔ رقابت نیافتند. انتخابات در شرایط کاملاً متفاوتی برگزار شد — محدودیت بیشتر بر نامزدها و تبلیغات، و استفادهٔ گسترده از رأیگیری الکترونیکی. ناظران مستقل و تحلیلگران دربارهٔ اعتبار آمار رسمی تردید جدی دارند.
یعنی دایرهٔ کسانی که میتوانستند رأی اعتراضی را جذب کنند، خودبهخود کوچک شد. این امر توان حزب را برای تبلیغ، جذب نامزد و بسیج ناراضیان کاهش میدهد.
🚷 نامزدهای قوی حزب اجازهٔ رقابت نگرفتند
کرملین حزب کمونیست را تحت فشار گذاشت تا نامزدهای قوی خود را در شماری از حوزههای تکنماینده کنار بگذارد یا حذف کند — از جمله سیاستمدارانی که در ۲۰۲۱ نامزدهای «روسیه متحد» را شکست داده بودند. نمونهٔ برجسته، نیکولای بوندارنکو، سیاستمدار محبوب کمونیست بود که از انتخابات مجلس حذف شد.
⚖️ حزب در مسئلهٔ جنگ اوکراین در موقعیت مبهمی گیر کرد
حزب کمونیست رسماً اپوزیسیون است، اما خود را حزب ضدجنگ معرفی نکرده. این وضعیت یک دوراهی میسازد: رأیدهندهای که خواهان تداوم و حمایت از سیاست جنگ است، به «روسیه متحد» رأی میدهد؛ و رأیدهندهای که مخالفت واقعی با جنگ میخواهد، دلیلی نمیبیند کمونیستها را جایگزین روشنی بداند.
🔍 یک واقعیت بسیار گویا این است که حزب کمونیست در یک نظام سرمایه داری با فضای انتخاباتی غیردموکراتیک همچنان دوم شد.
دیدگاهتان را بنویسید