🚨
🔹 مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور، دوشنبه ۱۸ آبان گفت رهبر جمهوری اسلامی دستور داده وضعیت «نه جنگ نه صلح» پایان یابد و می‌شود با عزت گفت‌وگو کرد و ماجرا را تمام کرد. اما پرسش ساده مردم این است: چه کسی، کجا و بر سر چه چیزی تصمیم می‌گیرد؟
⚔️ کشوری که ماه‌هاست زیر سایه جنگ زندگی می‌کند، هنوز نمی‌داند پشت درهای بسته چه می‌گذرد. گزارش‌های رسانه‌های مختلف از شکاف جدی میان مقام‌ها خبر می‌دهند.
🧩 بخشی از اصولگرایان تندرو، مذاکره با آمریکا را خیانت به میهن می‌نامند. رسانه‌های نزدیک به سپاه حتی سفر رئیس‌جمهور به نیویورک را نادرست خواندند. از آن سو دولت می‌گوید حمله‌های داخلی، موضع مذاکره‌کنندگان را ضعیف می‌کند.
📜 درباره تفاهم‌نامه خرداد هم روایت‌ها یکی نیست. پیامی منتسب به رهبر نوشته بود که او در اصل نظر دیگری داشته و تنها پس از تضمین‌های شورای عالی امنیت ملی موافقت کرده است. تحلیلگران این پیام را هرکدام جور دیگری خوانده‌اند. حتی در مجلس خبرگان هم گفته شده بیانیه‌ای درباره این تفاهم‌نامه، واکنش تند هیئت رئیسه را برانگیخته است.
🕳️ نیویورک‌تایمز به نقل از مقام‌های ایرانی نوشته رهبر از زمان انتصابش در ماه مارس دیده نشده و برخی، از جمله پزشکیان، به اصالت پیام‌ها شک دارند.
🔒 این الگو تازه نیست. جمهوری اسلامی همیشه مهم‌ترین تصمیم‌ها را پشت پرده گرفته و مردم را از خبر محروم کرده است: از مذاکره‌ها و تفاهم‌نامه‌ها تا هزینه جنگ. مردم فقط نتیجه را می‌بینند: گرانی، بمباران و ناامنی.
❓ وقتی مقام‌ها بر سر آینده کشور اختلاف دارند، چرا این اختلاف‌ها پشت در بسته حل می‌شود و مردم فقط جمله‌های کلی می‌شنوند؟ جامعه‌ای که بهای جنگ را می‌پردازد، حق دارد بداند چه شرایطی پذیرفته شده، چه کسی مخالف است و چرا.
✊ شفافیت لطف حاکمان نیست؛ حق مردم است، ولی جمهوری اسلامی میداند که بدون دروغ عمرش کوتاه تر خواهد شد.
دیدگاهتان را بنویسید