⚓
📰پنج مقالهٔ لوموند دیپلوماتیک
رسانههای غربی اخیراً از تسلیح مجدد آلمان گزارش دادهاند؛ «لوموند دیپلوماتیک» در شمارهٔ سپتامبر خود نه کمتر از پنج مقاله به این موضوع اختصاص داده است.
در این پنج مقاله میتوانید دربارهٔ ارادهٔ سیاسی برای تسلیح مجدد، نظامیسازی جامعهٔ مدنی، تولید سلاح بهعنوان نجاتبخش صنعت آلمان، و آمریکا بهعنوان محرک اصلی تسلیح مجدد آلمان بخوانید.
🎯 هدف اعلامی مرتس
نقل قول از فردریش مرتس: هدف آلمان «ساختن قدرتمندترین دستگاه نظامی متعارف در اروپا» است.
برای بوریس پیستوریوس، وزیر دفاع آلمان، تسلیح مجدد سه هدف دارد: اقتصادی، نظامی و استراتژیک. اول، احیای صنعتی که به زانو درآمده؛ دوم، دفاع از جناح شمالی ناتو در برابر روسیه؛ سوم، تضمین رهبری آیندهٔ آلمان در بخش اروپایی ناتو.
هدف سوم با استراتژی بلندمدت آمریکا برای اروپا همراستاست. زبیگنیف برژینسکی در سال ۱۹۹۷ گفت: «آلمان حالا میتواند نظر خود و آیندهٔ اروپا را پیش ببرد» و «منافع آمریکا در بهرهبرداری از تسلط آلمان در ناتو نهفته است.»
🕊 مردم آلمان مشتاق تسلیح مجدد نیستند
هیچ حمایت مردمیای در آلمان از نظامیگرایی فردریش مرتس وجود ندارد. به گفتهٔ وزیر دفاع آلمان، برای اینکه آلمان جنگپذیر شود به ۸۰٬۰۰۰ سرباز جدید نیاز دارد. اما کشور «برای یافتن سرباز کافی مشکل دارد».
لوموند دیپلوماتیک نیز مقاومت مردمی را برجسته میکند: «بین ۸۰ تا ۹۰ درصد دانشآموزان آلمانی مخالف خدمات نظامی اجباری هستند.» این در حالی است که نظامیسازی جامعهٔ مدنی شدت گرفته: تبلیغات راینمتال در ورزشگاههای فوتبال، پیامهای بوندسور روی جعبههای پیتزا، روز نیروهای مسلح در تلویزیون با کودکان ۱۰ سالهای که با سلاح ژست میگیرند، و ورود علوم نظامی بهعنوان درس در مدارس.
نظامیگرایی در آلمان، تکرار خطای تاریخی است. تجربه نشان داده مسلحشدن آلمان به جنگ و ویرانی میانجامد، نه امنیت. مردم آلمان خود مخالفاند؛ باید به صدای آنها گوش داد، نه به طبل جنگ.
دیدگاهتان را بنویسید