آپارتاید طبقاتی؛ نتیجهٔ مستقیم نظام رانتی و نئولیبرالی

image_printچاپ

📌

واقعیتی که امروز می‌بینیم

آنچه امروز شاهد آن هستیم، نتیجهٔ مستقیم سلطهٔ یک نظام اقتصادی نئولیبرالی و رانتی است که بر کشور ما تحمیل شده.
این نظام بیمار، با تقدس‌بخشی بازار آزاد و خصوصی‌سازی‌های گسترده، ثروت عظیم ملی را در چنگال یک اقلیت کوچک و انگشت‌شمار قرار داده است.

🏚️ جوانانی بدون سرپناه

آمارهای تکان‌دهنده از وضعیت جوانان، گواهی روشن بر این فاجعه‌اند:

جوانان برای داشتن سرپناهی حداقلی ناچارند به اتاق‌های تنگ پانسیون‌ها و مسافرخانه‌ها پناه ببرند؛ گاه چند نفر در یک اتاق کوچک.اجارهٔ یک تخت در مسافرخانهٔ بی‌امکانات: ۱۲ میلیون تومان در ماه.یک اتاق در پانسیون: ۱۵۰ میلیون تومان ودیعه + ۱۵ میلیون اجاره.
این ارقام برای نسل کارگر و زحمتکش، رؤیایی دست‌نیافتنی است.

🏰 ثروت افسانه‌ای برای اقلیت رانت‌خوار

در سوی دیگر، قصرهای مجلل و زندگی لاکچری همان کسانی قرار دارد که با رانت و رابطه، اقتصاد کشور را به غنیمتی خصوصی بدل کرده‌اند.

🥀 گرانیِ کمرشکن؛ سفره‌های خالی‌تر

بحران گرانی حلقهٔ دیگری از همین زنجیره است.
قیمت میوه و سبزیجات سر به فلک کشیده است:هر کیلو پرتقال ۱۵۸ هزار تومان، یک بسته توت‌فرنگی ۳۲۰ هزار تومان
طبیعی است که سفرهٔ مردم روزبه‌روز کوچک‌تر و خالی‌تر شود.

⚠️ این فقط یک بحران اقتصادی نیست

آنچه اکنون بر جامعه حاکم است، یک آپارتاید طبقاتی آشکار است؛
نظامی که اقلیتی را به اوج ثروت می‌رساند و میلیون‌ها نفر را به ورطهٔ فقر، کارتن‌خوابی و اتوبوس‌خوابی می‌کشاند.

زمان تغییر فرارسیده است! این نظام ناعادلانهٔ سرمایه‌داری رانتی که بر شانه‌های زحمتکشان ایستاده، نمی‌تواند و نباید پایدار بماند.
تاریخ به ما آموخته است که هیچ ظلمی جاودانه نیست.
جوانان آگاه، کارگران و تمام زحمتکشان باید با اتحاد و آگاهی طبقاتی، خواستار برچیده‌شدن این نظام غارتگر شوند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *