💊
📌 هر روز که میگذرد، روشنتر میشود که نظام سلامت در ایران، نه برای درمان مردم، بلکه برای پولسازی شرکتهای دارویی، تجهیزات پزشکی و کلینیکهای خصوصی طراحی شده است. از یک سو، بیماران روزبهروز هزینههای بیشتری را از جیب میپردازند و از سوی دیگر، شرکتهای داروساز و تولیدکنندگان تجهیزات پزشکی، با پشتیبانی دولت، رکوردهای جدیدی در سودآوری ثبت میکنند.
💰 ۵ درصد تولید ناخالص ملی در سلامت
سهم سلامت از تولید ناخالص ملی در ایران تنها ۵ درصد است. این رقم در جهان ۱۰ درصد، در آمریکا ۱۷ درصد، در آلمان و فرانسه ۱۲ درصد است. اما به جای افزایش سهم سلامت، دولت به جای تأمین منابع، شرکتهای داروسازی و تجهیزات پزشکی را با یارانههای غیرمستقیم تغذیه میکند و مردم را رها میکند تا هزینههای درمان را از جیب بپردازند.
🏥 تجویز غیرضروری
ایران یکی از معدود کشورهایی است که همچنان از نظام پرداخت «به ازای خدمت» (فیفورسرویس) استفاده میکند؛ سیستمی که پزشکان و مراکز درمانی را تشویق میکند تا خدمات غیرضروری (آزمایشها، تصویربرداریها و اقدامات تشخیصی اضافی) را تجویز کنند. تجویز بیشتر = درآمد بیشتر. نتیجه؟ بیمار هزینهی بیشتری میپردازد و سلامت عمومی، قربانی سودآوری گروههای خاص میشود.
🧬 بیماریهای جدید
افزایش بیماریهای غیرواگیر، بیماریهای نوپدید و سالمندی جمعیت، هزینههای سلامت را چند برابر کرده است. اما به جای سرمایهگذاری در پیشگیری و پزشکی خانواده، دولت همچنان بودجه را به سمت خرید تجهیزات گرانقیمت و داروهای وارداتی سوق میدهد.
😷 کابوس پرداخت از جیب
هزینه درمان هر روز بیشتر میشود. اما این افزایش هزینه، نه به بهبود خدمات؛ بلکه به حساب شرکتهای داروسازی، تولیدکنندگان تجهیزات پزشکی و واسطهها سرازیر میشود.
❌ نظامی که نه اراده دارد و نه توان
این نظام نه توانایی حل بحران سلامت را دارد و نه ارادهای برای آن. سلامت مردم، قربانی فساد، ناکارآمدی و بیتوجهی به اصول اولیهی درمان شده است.
دیدگاهتان را بنویسید