فولکس‌واگن؛ وقتی بحران سرمایه‌داری، کارگر را نشانه می‌رود

image_printچاپ


🚗
فولکس‌واگن، غول خودروسازی آلمان، اعلام کرده است که تا پایان این دهه در مجموع حدود ۱۰۰ هزار شغل را حذف خواهد کرد؛ ۵۰ هزار شغل جدید علاوه بر ۵۰ هزار نفری که پیش‌تر برای حذف آنها توافق شده بود. این یعنی حدود ۱۵ درصد نیروی کار جهانی شرکت.
⚙️ چه کسی هزینه می‌دهد؟
مدیریت فولکس‌واگن دلیل این تصمیم را «واقعیت‌های اقتصادی» عنوان می‌کند. فشار تعرفه‌های آمریکا، نوسان تقاضا برای خودروهای برقی و مهم‌تر از همه، رقابت شدیدتر، شرکت را تحت فشار گذاشته است.
اما یک سؤال اساسی وجود دارد: چرا هزینه ضعف برنامه‌ریزی و آینده‌نگری مدیریت باید بر دوش کارگران گذاشته شود؟
سرمایه‌گذاری دیرهنگام، ناتوانی در پیش‌بینی تغییرات بازار خودرو، و عقب‌ماندن در رقابت جهانی، حاصل تصمیم‌های مدیریتی و ساختار اقتصادی شرکت است؛ با این حال، راه‌حل معمول در اقتصاد سرمایه‌داری اخراج نیروی کار است.
🏭 شهرها هم در خطرند
تعطیلی احتمالی کارخانه فولکس‌واگن، در هانوفر، امدن، تسویکاو و نکارزولم می‌تواند برای نخستین بار به بسته‌شدن کارخانه‌های تولید کامل فولکس‌واگن در خاک آلمان منجر شود.
کارگران به‌درستی یادآوری کرده‌اند که این کارخانه فقط محل کار نیست؛ هزاران شغل در شرکت‌های تأمین‌کننده و اقتصاد منطقه به آن وابسته است.
✊ سود خصوصی، زیان اجتماعی
این منطق سرمایه‌داری است: هنگامی که رقابت تشدید می‌شود و صنعت با بحران روبه‌رو می‌گردد، فشار برای کاهش هزینه‌ها افزایش می‌یابد و نخستین راه‌حل، کاهش نیروی کار است.
کارگران فولکس‌واگن خودرو تولید کرده‌اند، کارخانه‌ها را چرخانده‌اند و ارزش ایجاد کرده‌اند. با این حال، اکنون باید بهای تصمیم‌هایی را بپردازند که در اتاق‌های هیئت‌مدیره گرفته شده‌اند.
تاریخ فولکس‌واگن فقط تاریخ تولید خودروهای غیرنظامی نیست؛ این شرکت بخشی از ساختار صنعتی آلمان در دوران جنگ بود. در سپتامبر ۲۰۲۶، فولکس‌واگن یک تفاهم‌نامه رسمی امضا کرده است تا یکی از کارخانه‌های خودروسازی بحران‌زده خود در آلمان را به تولید تجهیزات نظامی و سامانه‌های پدافند هوایی تغییر کاربری دهد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *