برخی از چپها که حتا خود را توده ای هم می خوانند، با تحریف سیاست انقلابی پس از انقلاب حزب توده ی ایران، از جمهوری اسلامی به خاطر خط “ضدامپریالیستی” آن حمایت می کنند.
این اندیشه غیردیالکتیکی اولن گنده گویی های جمهوری اسلامی علیه امریکا را به نادرستی یک سیاست ضدامپریالیستی می خواند و دومن با مطلق کردن این جنبه و ندیدن پیوند دیالکتیکی اهداف انقلاب، یعنی استقلال، عدالت اجتماعی و آزادی به انحراف اندیشه می افتد.
همان گونه که می بینیم حزب توده ی ایران در ۴۴ سال پیش به دست آوردن یک استقلال واقعی را در ارتباط با عدالت اجتماعی می دید.
بر اساس آمار خود جمهوری اسلامی شکاف طبقاتی هر روز بزرگتر می شود و نزدیک به ۷۰ درصد مردم در فقر هستند. دستمزد برخی از کارگران حتا از پول اجاره خانه کمتر است. آقازادگان بورژوازی انگلی جشن تعطیلات چند هزار دلاری در کشورهای اروپایی برگزار می کنند.
این دسته از کج اندیشان چپ به جای بودن در کنار طبقه کارگر و شرکت در نبرد طبقاتی که هر روز تشدید می شود، هر روز یک بهانه جدید برای زیر سایه بودن بورژوازی انگلی کشف می کنند!
دیدگاهتان را بنویسید