📊
💰 صندوق بازنشستگی در لبهٔ پرتگاه
ضریب پشتیبانی صندوق کشوری به ۰.۴۳ رسیده (استاندارد جهانی حداقل ۳). یعنی به ازای هر بازنشسته، کمتر از نیمکارگرِ بیمهپرداز وجود دارد! نتیجه: حداقل حقوق بازنشستگی ۸.۴ میلیون تومان، در برابر تورم ۱۲۸٪ خوراکیها. بازنشستهٔ ۳۰ سال خدمت، تنها ۱۰٪ هزینهٔ زندگی را دریافت میکند.
🍞 دستمزدی که ۸ روز کفاف میدهد
دستمزد رسمی کارگران حدود ۲۵ میلیون تومان، اما سبد معیشت ۹۰ میلیون تومان برآورد شده. یعنی کارگر باید ۳.۶ برابر حقوقش خرج کند تا سفرهٔ حداقلی داشته باشد. تورم نقطهبهنقطهٔ خوراکیها ۱۲۸.۱٪، اما دستمزد سالانه کمتر از ۳۰٪ افزایش یافته. گوشت، مرغ، برنج، حتی نان به کالای لوکس تبدیل شدهاند.
⚒️ خصوصی سازیِ غارتگرانه و اخراجِ انبوه
نئولیبرالیسمِ دولتی، کارخانه ها و معادن را به قیمتِ ناچیز به خصولتی ها میفروشد، کارگران را اخراج میکند و ارتشِ عظیمِ بیکاران را میسازد. این ارتشِ ذخیره، سلاحِ کارفرما برای سرکوبِ هرگونه اعتراضِ دستمزدی است؛ چراکه بیکارِ ناامید، جایِ کارگرِ معترض را پر میکند.
🚫 ممنوعیتِ سندیکا؛ خاموشیِ صدای کارگر
هرگونه تشکلِ صنفیِ مستقل ممنوع است. فعالِ کارگریِ مستقل، تنها در فضای مجازی جرأتِ سخن دارد؛ وگرنه، امنیتی شدنِ اعتراضات، او را به زندان میفرستد.
📉 نتیجه: فقرِ برنامه ریزی شده
سیاستِ ضدکارگری، سه رکن دارد:
۱. خصوصی سازیِ اجباری (ریختنِ سرمایهٔ ملی در جیبِ خصولتیها)
۲. سرکوبِ صنفی (ممنوعیتِ سندیکا)
۳. بیکاریِ انبوه (شکستنِ قدرتِ چانهزنی)
نتیجه: کار، بی ارزش شده؛ بازنشستگی، مجازاتِ پیری است. این مدلی از حکمرانیِ استثماری است که با اعدامِ خاموشِ میلیونها کارگر و بازنشسته، بقایِ خود را تأمین میکند.
🔥 پیامِ پایانی
راهِ برون رفت، در اتحادِ کارگران، معلم و بازنشسته برای بازیابیِ سندیکاهای مستقل و مبارزه برای سهمِ عادلانه از تولیدِ ملی است. این نبرد از پیکار ضددیکتاتوری و ضدسرمایه داری جدا نیست.
دیدگاهتان را بنویسید