فولاد و خون: نبرد قهرمانانهٔ شوروی سوسیالیستی علیه آلمان نازی

image_printچاپ

«پراودا»

ماریا اوکتبریسکایا، همسر یک کمیسار سیاسی ارتش سرخ، پس از کشته شدن شوهرش تمام دارایی خود را فروخت و پنجاه هزار روبل به دولت پرداخت تا تانکی برای جبهه ساخته شود. او به استالین نوشت که می‌خواهد خود راننده همان تانک باشد. رهبر شوروی درخواست او را پذیرفت. به این ترتیب نخستین زن تانکیست شوروی راهی جبهه شد.

ماریا، دختری روستایی از کریمه، از کودکی پرنشاط و بااستعداد بود. با وجود بیماری‌های سخت، به ورزش، تیراندازی و رانندگی روی آورد. در کنار علاقه‌اش به لباس‌های زیبا و هنرهای دستی، روحیه‌ای جنگجو داشت. ازدواجش با ایلیا زندگی او را به میهن‌پرستی و خدمت به کشور پیوند زد.

پس از مرگ شوهر، تنها آرزویش انتقام از اشغالگران بود. تانک او «رفیق جنگی» نام گرفت. در آموزش‌های نظامی با شجاعت درخشید و به زودی به واحدی رزمی پیوست. در نبردهای سنگین بلاروس، ماریا پشت فرمان تانک خود دشمنان را درهم کوبید. بارها مجروح شد، اما میدان را ترک نکرد. هم‌رزمانش او را «مادر» می‌نامیدند و به فداکاری‌اش می‌بالیدند.

در دسامبر ۱۹۴۳ در نزدیکی ویتبسک بار دیگر زخمی شد، ولی به جنگ بازگشت. سرانجام در ژانویه ۱۹۴۴ در نبردی سخت، تانکش آسیب دید و او به شدت مجروح گردید. با وجود تلاش پزشکان، در بیمارستان اسمالنسک جان سپرد.

پس از مرگ، عنوان «قهرمان اتحاد شوروی» به او اعطا شد. یادش در مدارس، خیابان‌ها و بناهای یادبود در روسیه و بلاروس زنده مانده است. مجسمه‌هایش در شهرهای مختلف برپا شده و داستانش الهام‌بخش نسل‌های تازه است.

ماریا اوکتبریسکایا نشان داد که اراده و عشق به میهن می‌تواند از یک زن معمولی، جنگجویی بی‌باک بسازد. او نه‌تنها همسر وفادار و هنرمندی ظریف، بلکه قهرمانی شد که با «رفیق جنگی» خود جاودانه در تاریخ ماندگار گشت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *