📌
در حالی که غولهای فناوری با پولهای گردشی و بدهیهای هنگفت، قلعهای از توهم ساختهاند، نروژ – بیآنکه صدایی برآورد – زیربنای فیزیکی این داستان را تأمین میکند: برق آبی پاک و ارزانِ خود را به خارجیها میفروشد تا سرورهای هوش مصنوعی را روشن نگه دارند.
🔌 در روگالند، مرکز داده گرین مونتین (که در ۲۰۲۱ به گروه اسرائیلی آزریلی فروخته شد) آبشارهایی از انرژی نروژ را میبلعد، در حالی که صنایع داخلی نروژ تشنه برق ماندهاند.
💸 تأمین سوخت یک کارتخانه الیگارشی باقی میماند.
وقتی چین با الگوریتمهای ارزانتر، حباب سختافزاری غرب را میترکاند
یعنی چین بدون نیاز به تراشههای گران، همان کار را با نرمافزار هوشمندانهتر و هزینهی بسیار کمتر انجام میدهد. در نتیجه ارزش آن همه سرور و سختافزار گرانقیمت غربی یکشبه میریزد.
نروژ نه سهمی از سود کلان برده، نه توانایی بازگرداندن انرژی هدررفته را دارد
یعنی نروژ هرگز از این موج فناوری سود کلانی نبرده، اما حالا که حباب در حال ترکیدن است، حتی نمیتواند برق آبی را که سالها به مراکز داده داده، پس بگیرد یا جبران کن
📌
نروژ با تقدیم گرانبهاترین منبع خود یعنی انرژی پاک آبی به مراکز دادهی خارجی، نقشی دوچندان در حفظ حباب هوش مصنوعی ایفا میکند: هم زیرساخت فیزیکی آن را تأمین میکند و هم از طریق صندوق نفتی، سرمایهی ملی را در معرض سقوط اجتنابناپذیر این کارتخانه قرار میدهد. وقتی حباب بترکد، سودش برای الیگارشهای فرامرزی خواهد بود و هزینهی سنگینش – از قبض برق گرفته تا کاهش ارزش پسانداز ملی – تنها بر دوش مردم نروژ باقی میماند.
دیدگاهتان را بنویسید