«شبح ها، سلاح به دست بپاخیزید!»
توده ای ها خلع سلاح نمی شوند!

مقاله شماره: ۱۰۴ (۱۴/۰۲-۲۰۱۸)
مبارزه علیه رژیم دیكتاتوری و علیه اقتصاد سیاسی دیكته شده توسط امپریالیسم از وحدت برخوردار است! وحدت دیكتاتوری سردمداران نظام سرمایه داری و اقتصاد سیاسی امپریالیستی كه آن را “اقتصاد اسلامی” و “اقتصاد مقاومتی” و “اسلام سیاسی” می نامند، در یك سو و وحدت متضاد دیالكتیكی آن، یعنی نبرد علیه دو قدرت داخلی و خارجی ارتجاعی در سوی دیگر!
از این تحلیل می توان تنها یك رهنمود علمی و واقع بینانه بیرون كشید. این رهنمود ارایه جایگزین ملی- دمكراتیك برای ساختار نظام انقلابی در ایران و اقتصاد سیاسی متناسب با آن است. تنها با ارایه چنین رهنمود و تفهیم آن برای توده ها است كه مبارزه علیه خطر تجزیه ایران از یك خطر مبهم، از یك انتزاع توخالی و درك نشده، به پرچم نبردی فعال و جوشان و هشیارانه بدل می شود.

دستاوردهای حزب توده ایران را تحكیم كنیم!
سیاست مستقل طبقاتی، نفی وابستگی طبقه كارگر است!

دوره جدید: مقاله شماره: ۱۰۳ (۱۱/۲-۲۰۱۸)
نگارنده برگزاری سمینار علمی را برپایه كتاب ارزشمند فرشاد مومنی با عنوان ”عدالت اجتماعی، آزادی و توسعه در ایران امروز“ و مواضع سازنده ی انتقادی حزب توده ایران به آصفی پیشنهاد نمود. اما آیا این وظیفه ی حزب توده ایران نیست برگزاری چنین سمیناری را سازمان دهد؟ آیا بحث و گفتگو در این باره، یك شیوه ی روشنگرانه و تجهیز كننده ی توده های زحمتكش نیست؟ آیا توده ای ها می تواند با ”سكوت“ از كنار این پرسش بگذرند؟ آیا چنین بحثی نبردی عینی علیه سیطره ی هژمونی ارتجاع داخلی و متحدان جهانی آن برای تحمیل سیاست نئولیبرال نیست؟ آیا چنین بحث و گفتگو و برگزاری سمینار علمی، گام نخست را در مبارزه ی عملی علیه خطر امپریالیستی برای تجزیه ایران تشكیل نمی دهد؟ آیا چنین بحثی نقش مثبتی در رهبری جنبش مردمی و دمكراتیك و در جلوگیری از انحراف به راست و ”چپ“ ایفا نمی سازد؟ آیا چنین بحثی منطبق بر اصل ”جانبداری“ حزب توده ایران از ترقی اجتماعی نیست؟

مبارزه ی ايدئولوژيك عليه سلطه ايدئولوژی حاكم
استه تيك نبرد طبقاتی در ايران

مقاله شماره: ۱۰۱ (۵/۲-۲۰۱۸)
حزب توده ايران تنها نيرويی است كه می تواند به حل «تضاد آشكار» كنونی در ايران كمك كند و حضور چپ انقلابی را به حضوری تعيين كننده برای پيشبرد نبرد طبقاتی بدل سازد. هيچ نيروی ديگری در شرايط كنونی در ايران قادر نيست با طرح برنامه جايگزين برای اقتصاد سياسی حاكم كه آن را علی خامنه ای “اسلامي” و “مقاومتي” می نامد، با طرح برنامه اقتصاد ملی برای مرحله ملي- دمكراتيك انقلاب، «تضاد آشكار» كنونی را ميان ادامه سياست امپرياليستی و نيازهای مردمی و منافع ملی جامعه ايرانی به سود ترقی خواهی اجتماعی حل كند.

«سياست رهايی خواهي»، جايگزين نبرد طبقاتي؟

مقاله شماره: ۹۹ (۲۸/۰۱-۲۰۱۸)
بدون شناخت علت علّی پديدار شدن پديده ها، مبارزه با پديده در سطح می ماند و می تواند به سهولت به انحراف كشيده شده و بی و كم اثر گردد.
از ديدگاه تئوری شناخت علمي، تفاوت ميان شكل و مضمون در پديده در انديشه ی مقاله حذف می گردد. از اين طريق جايگاه آن ها در سيستم انديشه ی علمی مخدوش می شود. «دولت سالاري، دين سالاري، مرد سالاري» كه اشكال بروز و تبلور جامعه طبقاتي، اكنون نظام سرمايه داری اند، در مقاله با مضمون سرمايه داری هم طراز مطرح می گردد. از اين طريق توجه ضروری به مساله مالكيت سرمايه داری بر ابزار توليد عمده ی اجتماعی از مد نظر دور می ماند.

 برنامه برای اقتصاد ملی ایران

آقای آصفی می پرسند: «مهم‌تر آن است که بتوانند گروه مرجعی باشند [آن ها که خواستار تغییر هستند] که جامعه به برنامه‌های آنان توجه داشته باشد. این هم مسیری دارد که نخستین قدم داشتن یک مدل حداقلی یا برنامه حداقلی برای جامعه است. برنامه حداقلی که جامعه احساس کند وقتی …

علل تداوم سلطه ي نظام سرمايه داري باوجود ژرفش بحرانِ آن؟
وضع در ايران چگونه است؟

مقاله شماره: ۹۸ (۲۴/۰۱-۲۰۱۸)
عقب افتادگي فرهنگي، و مبارزه براي رهايي از بندهاي مذهب ارتجاعي، بخش جدايي ناپذير عقب افتادگي اقتصادي و مبارزه براي رهايي از سلطه نظام سرمايه داري وابسته است، عقب افتادگي اي كه نيمي از مردم ميهن ما را به انسان هاي درجه دو بدل ساخته است و مي خواهد زنان را دوباره به آشپزخانه ها تبعيد كند، و زحمتكشان وطبقه ي كارگر را به بردگان روزمزدي بدل سازد كه به جاي دستمزد عادلانه، حتي به جاي دستمزد عقب افتاده ي ناعادلانه، زير فشار و ضربه شلاق و زندان و مرگ به سلطه ي فرهنگي آن تن بدهند.

برخی نتيجه گيری ها از ژرفش نبرد طبقاتی در ايران!
برنامه جايگزين، در دست داشتن ابتكار عمل در نبرد طبقاتی است!

مقاله شماره: ۹۷ (۲۱/۰۱-۲۰۱۸)
ژرفش نبرد طبقاتی در ايران، ژرفش تضاد طبقاتی ميان كار و سرمايه در ايران، شرايط نوينی را در كشور ايجادساخته است كه توجه به آن و نتيجه گيری از آن ضروری است.
كمبود آن چيزی كه توده ها به عنوان خواست خود به صورت مشخص و ماترياليستی طلب می كنند، بلاترديد است. برنامه جايگزين پرچم مبارزاتی رابرای تجهيز و سازماندهی مبارزات كارگری و ديگر نيروهای ملی و ميهن دوست تشكيل می دهد.

نتیجه گیری از مبارزات اعتصابی كارگران مجتمع شكر هفت تپه!
رابطه دیالكتیكی میان مبارزه خاص و عام در نبرد طبقاتی در مصر

مقاله شماره: ۹۵ (۱۴/۰۱-۲۰۱۸)
جمع بندی مداوم از مبارزه و حتی ازدستاوردهای كوچك آن و همچنین، بیرون كشیدن نتیجه گیری های عام برای شكل و مضمون چگونگی ادامه ی مبارزه و خواست های مشخص، اهرم پرتوانی است برای ایجاد شدن یك پارچگی فرهنگی- طبقاتی نزد طبقه كارگر و همچنین ایجادشدن و یك پارچه شدن احساس روحی وحدت ملی در كل جامعه، كه همان مضمون “نبرد درسنگر” مورد نظر گرامشی را در برابر توطئه و خطر تجاوز خارجی و ارتجاع داخلی تشكیل می دهد.