شكل ”خداشاهى‏‏‏“ و ”شاه‏خدايى‏‏‏“ حاكميت طبقاتى‏‏‏ در طول تاريخ

واژه راهنما: برخى‏‏‏ نكات فلسفى‏‏‏، تئوريك، تاريخى‏‏‏- اقتصادى‏‏‏- فرهنگى‏‏‏ درباره شكل ”خداشاهى‏‏‏“ و”شاه‏خدايى‏‏‏“ حاكميت طبقاتى‏‏‏ در تاريخ. حزب توده ايران و اصل ”ولايت فقيه“. ناكارآمدى‏‏‏ اين اصل مبتنى‏‏‏ بر ايده‏آليسم ذهنگرا به اثبات رسيده است. اثر منفى‏‏‏ بر دستاوردهاى‏‏‏ انقلاب بهمن. خصوصى‏سازى‏ و نقض استقلال ملى‏. حذف اصل خداشاهى‏ و مسئله قدرت سياسى‏‏‏. تميز پديده از ماهيت. مبارزه ضدمذهبى‏‏‏ حزب كمونيست لهستان فاجعه ببار آورد.

بيان موضع‏، گفتگو ميان توده‏اى‏‏‏هاست (٥) شعار «طرد رژيم ولايت فقيه»، دايره‏اى‏‏ چهارگوش! اتحاد نيروهاى‏ مدافع آماج‏هاى‏ انقلاب مردمى‏- دموكراتيك و ملى‏- ضدامپرياليستى

مقاله شماره 1389 / 5 (دوم اردیبهشت)
واژه راهنما: ارزيابى‏‏ شعار «طرد رژيم ولايت فقيه» در سند كنگره چهارم ح ت ا. برخلاف نظر سوسيال دموكرات‏ها، شعار دموكراتيك و سوسياليستى‏‏ لنينى‏‏ تنها در شرايط انقلابى‏‏ بر يكديگر انطباق دارند. ”سخنى‏‏ با همه توده‏اى‏‏ها“ اثر كيانورى‏‏ است. شعار «طرد …» با هدف ايجاد اتحاد با ”مجاهدين …» پيشنهاد شد. موضع پوزيتويستى‏‏ در جنبش توده‏اى‏‏ ريشه در منسوخ شدن تحليل ماركسيستى‏‏- توده‏اى‏‏ در حزب ت ا دارد. هدف بررسى‏‏ علمى‏‏- ديالكتيكى‏‏. سرشت جانبدارانه بررسى‏‏ ماركسيستى‏‏- توده‏اى‏‏ و موضع طبرى‏‏ در سروده زندانش. سياست ضدمذهبى‏‏، سياستى‏‏ غيرتوده‏اى‏‏. زيباشناسى‏‏ گفتگو ميان توده‏اى‏‏ها.

بيان موضع، گفتگو ميان توده‏اى‏‏هاست (٤) «كارپايه تئوريك مناسب براى‏ شرايط كنونى‏‏ خيزش انقلابى‏‏ مردم» «جايگاه ”آرمان والاى‏‏“ طبقه كارگر در جنبش كنونى‏‏ كجاست؟» «كارپايه سياست‏ورزى‏‏ پراگماتيستى‏‏ سوسيال دموكرات‏ها»

مقاله شماره ١٣٨٩ / ٤ (٢٤ فروردين)
واژه راهنما: كارپايه تئوريك خيزش انقلابى‏‏. آرمان والاى‏‏ طبقه كارگر در شرايط كنونى‏‏. پراگماتيسم. برخى‏‏ علل فروپاشى‏‏ سوسياليسم در اروپا. نگاهى‏‏ به وضع چين. راه سوسياليسم نوع چينى‏‏. انتزاع ”توخالى‏‏“ و ”پر“ شده. تاريخ شابلونى‏‏ ”جبرى‏‏“ نيست. چگونه حصار پولادين «مقدورات» شكسته مى‏‏شود. نفى‏‏درنفى‏‏ ديالكتيكى‏‏. نفى‏‏ مكانيكى‏‏ در مكتب فرانكفورت.

شيوه نظربندی در حزب (١) درددلى‏‏‏ با رفيق على‏‏‏ خاورى‏‏‏

واژه راهنما: پراكندگى‏‏ وضعى‏‏ استثنايى‏‏ است. راه برون رفت از آن. مسئول ايجاد شرايط‏، كميته مركزى‏‏ حزب است. شيوه ماركسيستى‏‏- توده‏اى‏‏ بررسى‏‏. نظر طبرى‏‏ در اين زمينه: ديالكتيك كليت و جزء.

راه رشد آتى‏‏‏ ايران، مضمون بحث درباره ”رهبر كيست”! خط فاصل با ارتجاع‏

مقاله شماره ٢ (١٨ فروردين ١٣٨٩)

”بحث “ درباره ”رهبر كيست“ كه به نُقل گفتگوهاى‏‏‏ نه تنها رسانه‏هاى‏‏‏ امپرياليستى‏‏‏ بى‏‏‏بى‏‏‏سى‏‏‏ و صداى‏‏‏ آمريكا و ديگران تبديل شده است و همچنين درونمايه بحث‏هاى‏‏‏ ”زنده“ اقتصاددان‏ها و استادهاى‏‏‏ دانشگاه را در تلويزيون جمهورى‏‏‏ اسلامى‏‏‏ نيز تشكيل مى‏‏‏دهد (تلويزيون ايران ٢٤ اسفند ١٣٨٨)، ظاهر جدلى‏‏‏ درباره محتواى‏‏‏ راه رشد آتى‏‏‏ كشور مى‏‏باشد.

بيان موضع، گفتگو ميان توده‏اى‏‏‏هاست (٣) «سياست عرصه مقدورات است» «آرمان‏هاى‏‏‏ غيرتاريخى‏‏‏ تحقق‏ناپذيرند»

مقاله شماره ١ (سوم فروردين ١٣٨٩)

در آخرين نوشتار سال ١٣٨٨ در ”توده‏اى‏‏‏ها“ با عنوان ”بيان موضع، گفتگو ميان توده‏اى‏‏‏ها است!“ به برخى‏‏‏ نكات عمده از نظريات ”هاتف رحمانى‏‏‏“ پرداخته شد. بررسى‏‏‏ آن نكات در ابتدا از اين‏رو ضرورى‏‏‏ بود، زيرا مساله‏هاى‏‏‏ حاد روز خيزش انقلابى‏‏‏ مردم ميهن ما، از قبيل مساله توسعه پايگاه توده‏اى‏‏‏ خيزش انقلابى‏‏‏ و راه‏هاى‏‏‏ ممكن براى‏‏‏ دسترسى‏‏‏ به آن را در برمى‏‏‏گرفتند. در اين ارتباط، اهميت توسعه شعارهاى‏‏‏ مبارزه مردم در جهت راه رشد آتى‏‏‏ كشور مورد توجه قرار گرفت و نشان داده شد كه دفاع حزب توده ايران از آزادى‏‏‏هاى‏‏‏ قانونى‏‏‏ در بخش ”حقوق ملت“ قانون اساسى‏‏‏ و خواست برپايى‏‏‏ اقتصادى‏‏‏ دموكراتيك و ملى‏‏‏ مبتنى‏‏‏ بر اصل‏هاى‏‏‏ ٤٣ و ٤٤ قانون اساسى‏‏‏، وسيله پرتوانى‏‏‏ را براى‏‏‏ توسعه پايگاه حزب توده ايران و خيزش انقلابى‏‏‏ مردم تشكيل مى‏‏‏دهد.

”زنده باد بحث ميان توده‏اى‏‏‏ها“ بيان موضع، گفتگو ميان توده‏اى‏‏‏ها است!

شماره 37 (29 اسفند 1388) بخش دوم مرحله انقلاب- تضاد اصلى‏‏ سخن و انديشه تئوريك طبرى‏‏‏ در سطور فوق براى‏‏‏ جلب توجه به ضرورت تغيير تناسب قوا در جريان روند انقلابى‏‏‏ قاعدتاً حتى‏‏‏ براى‏‏‏ غيرتوده‏اى‏‏‏ها نيز قابل پذيرش است. لذا مى‏‏‏توان اكنون به بررسى‏‏‏ سياسى‏‏‏ مسئله پرداخت. انديشه شناسنده و …

”زنده باد بحث ميان توده‏اى‏‏‏ها“ بيان موضع، گفتگو ميان توده‏اى‏‏‏ها است!

”هاتف رحمانى‏‏‏“، نظريه‏پردازى‏‏‏ كه تارنگاشت ”نويد نو“ را منتشر مى‏‏‏سازد، در اول اسفند ١٣٨٧ نوشتارى‏‏‏ تحت عنوان ”بحثى‏‏‏ در ماهيت مدعيان“ انتشار داد. او در اين نوشتار برخوردى‏‏‏ افتراقى‏‏‏ و مشخص به مواضع ”توده‏اى‏‏‏ها“ ندارد. برخلاف كار دقيق علمى‏‏‏، يعنى‏‏‏ بررسى‏‏‏ مشخص واقعيت مشخص، او مى‏‏‏كوشد با مخلوط كردن جو و گندم در يك كيسه و زدن چوب بر آن، به هدفى‏‏‏ كه دنبال مى‏‏‏كرد، گويا دست يابد. هدفى‏‏‏ كه از پوشش دادن و يا لااقل در ابهام نگاه داشتن واقعيت مواضع ”توده‏اى‏‏ها‏“ و خود تشكيل مى‏‏‏شد. (نگاه شود به نوشتار سه بخشى‏‏ گفتگو با مدعيان http://www.tudeh-iha.com/?p=1040&lang=fa ، http://www.tudeh-iha.com/?p=1036&lang=fa ، http://www.tudeh-iha.com/?p=1036&lang=fa)
اكنون او در ”نامه“‏اى‏‏‏ در پاسخ به مواضع ”توده‏اى‏‏‏ها“، نكاتى‏‏‏ را مطرح مى‏‏‏سازد و به درستى‏‏‏ آن را «بيان مواضع» اعلام مى‏‏‏كند كه «خود به نوعى‏‏‏ گفتگو بين ديدگاه‏ها هم هست.»