منبع: نامه مردم
اکثر مردم کشور ما، طبقۀ کارگر و دیگر زحمتکشان شهر و روستا، متحمل شدیدترین فشارهای اقتصادی-اجتماعیاند که برآمد مستقیم اقتصاد سیاسی موجود است. نمیتوان این واقعیت را نادیده گرفت و بدون تحلیل شرایط مشخص کشور بر اساس منافع طبقاتی، بیاعتنا به ماهیت واپسگرایانه و دیکتاتوری رژیم، از یک سو در کنار حکومت ضدمردمی پرچم مبارزۀ ضدّامپریالیستی را برافراشت یا از سوی دیگر خواهان پشتیبانی امپریالیسم برای براندازی حکومت شد.
کشور ما در یکی از دشوارترین دورههای تاریخ معاصرش از دیدگاه طبقۀ کارگر و دیگر زحمتکشان قرار دارد. در حالی که بحرانهای چندوجهی فزاینده ادامه دارد، چشمانداز آیندهٔ کشور نشاندهندهٔ بروز اوضاع داخلی و خارجی بس خطرناک و فاجعهآمیزی است. اینکه با “چرخش به شرق” خیالی، یا ظهور جهان چندقطبی و نزاعهای بین جناح های حکومت وضع میتواند تغییر کند دیدگاه و موضعی غیرواقعی و سادهگرایانه است که بر واقعیتهای دردناک زندگی اکثر مردم چشم میپوشد.
تضاد اصلی و تعیینکننده در شرایط اجتماعی کنونی ایران، تضاد آشتیناپذیر میان مردم و تداوم حکومت دیکتاتوری و «اقتصاد سیاسی» سرمایهداری فاسد و غارتگر آن است. از این رو، مبارزۀ نیروهای چپ و مترقی ملی در راه دگرگونیهای بنیادی نمیتواند بدون توجه به رابطهٔ درونی و تنگاتنگ بین مطالبات مُبرم آزادیخواهی و عدالتخواهی و نقش اساسی طبقهٔ کارگر و دیگر زحمتکشان و شرکت فعال آنها، و نیز توازن قدرت در جهان، با موفقیت به پیش برود.
با توجه به سرشت اصلاحناپذیر بودن دیکتاتوری حاکم، بافت طبقات و لایههای گونهگون اجتماعی و توازن نیروهای اجتماعی، و بهویژه میزان رشد نیروهای مولد، حزب ما نخستین گام در راه امکان دگرگونیهای بنیادین آتی را در موفقیت «انقلاب ملّی-دموکراتیک» میداند.
دیدگاهتان را بنویسید