منبع: persian.cri.cn
دو نوع «چین» در جهان وجود دارد: یکی چین واقعی که با وجود دشواریها و موانع پر از جنب و جوش و پیشرفت مستمر است؛ دیگری «چین مجازی» که در رسانههای غربی وجود دارد. این نوع چین در رسانههای غرب همواره به عنوان یک کشور شکست خورده به تصویر کشیده میشود که بحران زده است و در آستانه فروپاشی قرار دارد.
چین در حال رشد برای غرب «ترس برانگیز» است. «لی هایدونگ» استاد «دانشگاه امور خارجی چین» در مصاحبه با روزنامه «گلوبال تایمز» گفت: آنها نمیتوانند بپذیرند یک کشور در حال توسعه با یک نظام سیاسی، ایدئولوژی و رنگ پوست متفاوت از غرب قادر به ایفای نقش و گرفتن جایگاه برابر در امور بینالمللیِ قابل مقایسه با غرب باشد. آنها نمیتوانند چنین چینی را بپذیرند، بخاطر همین آنها درگیر رقابت ژئوپلتیکی، جداسازی اقتصادی و سیاهنمایی ایدئولوژیک تمام دستاوردهای چین شدهاند.
غرب هرگز نمیتواند واقعیت موفقیت چین را بپذیرد. با نگاهی به رسانههای غربی درباره چین میبینیم هر گاه چین در اقتصاد و دیپلماسی پیشرفتی داشته، تیتر این مقالات همیشه با «اما به چه قیمتی؟» پایان یافته است. اساسا غرب نمیتواند شکوفایی کشورهای غیرغربی را تحمل کند. سرکوب چین از جانب غرب تلاشی برای خفه کردن مدلهای غیرغربی توسعه بشری است. پشت این ذهنیت هژمونیک قدرتمند و دید بیمارگونه و بدبینانهای نهفته است که غرب به وسیله آن به کشورهای در حال توسعه غیرغربی نگاه میکند.
آنچه غرب همواره نگران آن بوده ظهور یک مدل توسعه جایگزین در جهان است. وقتی این مدل به هدف یادگیری و تقلید از سوی کشورهای در حال توسعه قرار بگیرد، آرزوی غرب برای تسلط بر جهان از حالا تقریبا به فنا رفته است. هنگامی که کشورهای غربی توسعه یافته خودشان در یک بحران اقتصادی گیر میافتند، حتی جمعیتهای غربی هم ممکن است جذب مدلهای توسعه جایگزین جدید شوند.
دیدگاهتان را بنویسید