جورج بوش از مقوله «ترور» در دوران ریاستجمهوریاش، بهویژه پس از یورش ددمنشانه به برجهای دوقلو در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، برای آمادهسازی جامعه امریکا و دیگر کشورهای برای رواسازی (توجیه) جنگهای امپریالیستی علیه افغانستان و عراق بهرهجویی کرد. کاربرد مقوله «ترور» و در کنار آن آفریدن مقوله «جنگ علیه ترور»، ابزار برایی برای گفتمان سیاسی و استراتژی نظامی او و همراهانش شد.
پس از ۱۱ سپتامبر، بوش و دولتش پیوسته از مقوله «ترور» در سخنرانیها و نوشتههای دولتی سود جستند، تا دیدگاه جامعه را برای پشتیبانی از یورشهای نظامی به دیگر کشورها مهندسی کنند و به آن ریخت دلخواه خود را بدهند. مقوله «جنگ علیه ترور» که به بهانه نبرد ایالات متحده با گروههایی مانند القاعده آفریده شدهبود، خیلی زود از چارچوب گروههای ویژه بیرون رفت و با هدفهای ایدئولوژیک دربرگیرنده هر کشور یا گروهی که به گمان امریکا با تروریسم پیوند داشت، شد. در سخنرانی نامی خود در برابر کنگره، بوش گفت: «غممان به خشم دگرگون شده و خشم به خواست… برای ما تروریستهایی که این یورش را انجام داده اند و کسانی که آنها را پناه دادهاند، یکسان هستند.»
این سخنان مرزهای میان تروریستها و کشورهایی که به گمان امریکا به آنها پناه داده بودند را از میان برداشت و زمینهای برای یورش نظامی به کشورهایی مانند افغانستان (به بهانه القاعده ) و عراق (به بهانه پشتیبانی از تروریسم) فراهم کرد. بوش و دستیارانش در سال ۲۰۰۳ پیوسته در سخنرانیها عراق را با واژه «تروریسم» پیوند میزدند. مقوله «محور شر» که عراق را در کنار ایران و کره شمالی میگذاشت، به همراه «جنگ علیه ترور» برای گسترش ترس در میان مردم غرب آفریده شدهبود. بوش با کاربرد مقوله «ترور» جامعه را برای یورش ”پیشدستانه” امریکا به عراق آماده میکرد.
دیدگاهتان را بنویسید