اصلاحطلبان بار دیگر مردم را با وعدههای فریبنده به پای صندوقهای رأی کشاندند، اما نتیجه چیزی جز تکرار چرخهی شکست و استبداد نبود. دولت پزشکیان، که با ادعای شایسته گزینی و اعتدال روی کار آمد، اکنون به طور کامل در اختیار قشریها و وفاداران سرسپرده به ولایت فقیه قرار گرفته است. پزشکیان نه تنها به هیچ یک از وعده های خود در مورد “فضای باز” عمل نکرد بلکه در عمل هر روز بیشتر از پیش به عامل مستقیم ولی فقیه تبدیل می شود.
برکناری عبدالناصر همتی و محمدجواد ظریف نشان داد که هرگونه توهم در مورد اتحاد درونحکومتی بیپایه است. آنها به دلیل عدم اطمینان نظام از وفاداری مطلقشان کنار گذاشته شدند. این همان سناریویی است که در دولت رئیسی نیز تکرار شد؛ یکدست شدن حکومت نهتنها مشکلات را حل نکرد، بلکه جمهوری اسلامی را بیش از پیش به ورطهی فروپاشی کشاند.
تجربه نشان داده است که اصلاحطلبان، هر بار که مردم را به پای صندوق رأی میکشانند، تنها بقای ساختار استبدادی را طولانیتر میکنند، اما سرنوشت محتوم این نظام را تغییر نمیدهند.
جمهوری اسلامی با بحرانهای متعدد داخلی و خارجی روبهرو است. از یکسو، اقتصاد در حال فروپاشی است؛ تورم افسارگسیخته، کاهش ارزش ریال و فساد گسترده، زندگی مردم را دشوار کرده است. سیاستهای نادرست حاکمیت جمهوری اسلامی، منابع کشور را به جای بهبود شرایط داخلی، صرف ماجراجویی کرده است.
از سوی دیگر، مذاکرات هستهای با آمریکا در بنبست قرار دارد و تحریمها همچنان پابرجاست. ایران با تنشهای منطقهای از جمله روابط ناپایدار با عربستان، و تهدیدات امنیتی از سوی اسرائیل و آذربایجان مواجه است.
با حذف چهرههایی مانند همتی و ظریف، هیچ یک از مشکلات داخلی و خارجی دولت پزشکیان حل نخواهد شد. برای همین یکدستسازی حکومت نه تنها مشکلات جمهوری اسلامی را حل نمیکند، بلکه آن را به سمت فروپاشی بیشتر سوق میدهد.
دیدگاهتان را بنویسید