📉
کارگران توتال در فرانسه و بلژیک در حال اعتصاب و اعتراض هستند، چون معتقدند سودهای نجومی شرکت باید به جیب آنها هم برود، نه فقط جیب سهامداران. وزیر تجارت فرانسه علناً از توتال دفاع کرده و گفته ترجیح میدهد توتال به جای مالیات بیشتر، قیمت بنزین را پلکانی نگه دارد.
اعتصابهای گستردهتری جریان دارد. در اوت ۲۰۲۶، حدود ۳۹٪ کارکنان عملیاتی پالایشگاههای توتال در اعتصاب بودند و ارسال محصولات پالایشگاهی از بنادر فرانسه متوقف شده بود . CGT برای ۸ اکتبر ۲۰۲۶ اعتصاب سراسری را فراخوانده است.
ژان-لوک ملنشون در نشست خبریاش گفت باید با توتال به توافق رسید. او حتی پیشنهاد ملیسازی فابین روسل دبیرکل حزب کمونیست فرانسه را «ضد تولید» خواند و گفت باید دنبال سازش بود.
⚠️ باز هم بنبست
ملنشون فکر میکند میشود با توتال سر میز مذاکره نشست و به تفاهم رسید. توتال یک غول نفتی چندملیتی است که فقط به فکر جیب خودش است. نمیشود با چرب زبانی و تعریف از میهندوستی، راضیاش کرد که از سودش بگذرد.
🔥 راهحل واقعی
مصادره بدون پرداخت غرامت و بدون خرید سهام، یکی از راههای مطرح در بحث ملیسازی است. در این رویکرد، دولت بدهی سنگینی برای راضی کردن سهامداران نمیپردازد. همچنین بر کنترل کارگران به جای کنترل دولتی تأکید میشود. تجربه ملیسازی فولاد در فرانسه در دهه ۱۹۸۰ نشان میدهد که ملیسازی بدون کنترل کارگران میتواند به اخراج گسترده نیروی کار منجر شود؛ در آن دوره حدود ۳۲ هزار شغل از دست رفت.
💰 برای مردم یعنی چه؟
مذاکره با سرمایهداران بزرگ فقط وضع موجود را حفظ میکند. تنها راه واقعی، مصادره شرکتهای استراتژیک و گذاشتن آنها زیر کنترل کارگران و مردم است. این یک اقدام فوری در برابر بحران امروز است. نباید به مذاکره با کسانی که کشور را میچرخانند اعتماد کرد، بلکه باید برای مبارزه با آنها آماده شد.
دیدگاهتان را بنویسید