در شهریور و مهرماه ۱۴۰۴، فشار تورم و گرانی بر زندگی مردم به سطحی رسیده که کمتر خانوادهای توان مقابله با آن را دارد. قیمت تخممرغ که یکی از کالاهای پرمصرف خانوارهاست، در مدت کوتاهی دو برابر شد و هر شانه به حدود ۲۰۰ هزار تومان رسید. افزایش هزینه دان مرغ و کاهش دما تنها بخشی از دلایل این جهش قیمت بوده است، اما فشار واقعی بر خانوادهها با توجه به سایر نیازهای روزمره بسیار سنگین است.
همزمان، بازار مسکن نیز همچنان در مسیر صعودی قرار دارد. متوسط قیمت هر متر مربع مسکن در تهران به ۱۲۵ میلیون و ۸۳۰ هزار تومان رسیده و تورم اجارهبها نیز با افزایش مواجه شده است. رکود معاملات در کنار رشد انتظارات تورمی، موجب شده که مردم ناچار باشند برای حفظ ارزش دارایی یا تأمین مسکن، هزینههای بیشتری متحمل شوند. اگر روند فعلی ادامه یابد، فشار بر خانوارها بیشتر خواهد شد.
در چنین شرایطی، مشاهده زندگی مجلل برخی مقامات و خانوادههایشان که فرزندانشان در آمریکا، اروپا، کشورهای خلیج فارس، کانادا و استرالیا به راحتی به عیش و نوش میپردازند، بیش از پیش نارضایتی عمومی را تشدید میکند. مردم شاهد افزایش سرسامآور قیمت کالاهای اساسی و مسکن هستند، در حالی که دسترسی به امکانات اولیه برای بسیاری روز به روز دشوارتر میشود.
این وضعیت نشان میدهد که فاصله طبقاتی و بیتوجهی به معیشت مردم، بحران اقتصادی کشور را عمیقتر کرده است.
این وضعیت، نشانه و پیامد آشکار سیاستهای ویرانگر نئولیبرالیستی در سه دهه گذشته است. تنها راه بازگشت به مسیر درست، براندازی این رژیم و ساختن کشوری مبتنی بر آزادی، برابری اجتماعی و اقتصاد مستقل و تولیدمحور است.
دیدگاهتان را بنویسید