⚠️
در درازنای تاریخ جنبش کمونیستی دو گرایش خطرناک در زمینهٔ خواستههای بینابینی با هم درگیر بودند. نخست گرایش دستکمگرفتن خواستههای بینابینی. این گرایش بر این باور نادرست استوار است که وظیفهٔ سیاسی دموکراتیک برجستهتر از تمرکز بر نیازهای بیدرنگ کارگران است.
🚫 کسانی هستند که با خواستههای روزمرهٔ کارگران چنان رفتار میکنند که گویی هیچ پیوندی با کمونیستها ندارند. چنین نگرشی نه تنها نادرست، بلکه نشاندهندهٔ دوری خطرناک از پیکار روزمرهٔ طبقهٔ کارگر است.
📈 گرایش خطرناک دیگر، بیشازاندازه ارج نهادن به خواستههای بینابینی و جدا کردن آنها از آماجهای سوسیالیستی است. کسانی که دچار این گرایش هستند، خود را با هدفهای فوری و زودبازده هماهنگ میکنند و به جای سوسیالیسم، خواستههای میانی و اصلاحخواهانه را هدف اصلی خود میدانند.
⚠️ آنها فراموش میکنند که همین کارهای رفرمیستی باید در راستای شرایط بهتر انقلابی به کار برده شود. این گرایش، نمونهای آشکار از فرصتطلبی راستگرا و اصلاحخواهانه است. کمونیستها باید از هر پیکار محلی و هر خواستهٔ بینابینی برای نشان دادن ناگزیری انقلاب به تودهها بهره جویی کنند.
دیدگاهتان را بنویسید