توهم کاهش تورم: کاهش تولید و فروپاشی تقاضا

image_printچاپ


💎
📉 اظهارات وزیر اقتصاد، مدنی‌زاده در مورد کاهش تورم در شرایطی رخ می‌دهد که اقتصاد ایران در حال سقوط آزاد است.

  • بر اساس داده‌های پژوهشکده پولی و بانکی، رشد اقتصادی ایران در سه‌ماهه منتهی به مرداد ۱۴۰۵ حدود منفی ۵.۹ درصد و تولید صنعتی در مرداد ماه ۱۰.۶ درصد کاهش یافته است. زمانی که کارخانه‌ها در حال تعطیلی، کاهش تولید و اخراج کارگران هستند، تقاضا برای مواد اولیه و کالاهای مصرفی به طور طبیعی کاهش می‌یابد و قیمت‌ها به دلیل «هیچ‌کس خریدار نیست» افزایش نمی‌یابد. این «کاهش تورم» ماهیتاً یک نابودی اقتصادی است.
    🏭 رکود تورمی:
  • کاهش تورم او نه از طریق افزایش کارایی، بلکه از طریق سرکوب تقاضا و انقباض پولی به دست آمده است. صحبت کردن درباره «کاهش تورم» بدون صحبت درباره بازسازی زنجیره تولید، صرفاً یک ترفند آماری است.
    بدون انتقال به اقتصاد تولیدی، او چگونه می‌تواند تورم را کاهش دهد؟ پاسخ این است که او نمی‌تواند، و اصلاً قصد ندارد این کار را انجام دهد.
  • در ایران، سرمایه‌گذاری در تولید واقعی بسیار پرهزینه و کم‌بازده است. سرمایه به طور طبیعی به سمت فعالیت‌های سوداگرانه (ارز، طلا، املاک و مستغلات) جریان می‌یابد که سریع‌تر و راحت‌تر سود می‌دهند. مدنی‌زاده از «کاهش رشد نقدینگی» صحبت می‌کند، اما اگر این پول به تولید هدایت نشود، صرفاً در سیستم مالی می‌چرخد یا دوباره به سوداگری می‌رود و تهدیدی برای تورم قیمت دارایی‌ها باقی می‌ماند.
    🎭 انتقال دارایی به «دوستان»
  • بخش عمده‌ای از «کاهش تورم» از طریق انقباض پولی به دست آمده است، این بدان معناست که دولت برای پر کردن حفره مالی، مالیات‌ها را بر طبقه متوسط و کارگران تحمیل می‌کند، در حالی که همزمان شرکت‌های بزرگ دولتی و مرتبط با ذی‌نفعان تسهیلات و کاهش مالیات دریافت می‌کنند. این دقیقاً منطق «فقر مردم و ثروتمندتر شدن دوستان» است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *