در تحلیل خود از مسیر راهبردی ناتو، «اناتولی لتیاگو» استاد دانشگاه و عضو آکادمی علوم نظامی روسیه، بررسی میکند که این ائتلاف چگونه ممکن است در بستر مذاکرات احتمالی صلح در اوکراین، تحول یابد. لتیاگو معتقد است ناتو وارد مرحلهای جدید از قاطعیت شده است؛ مرحلهای که با گسترش، بازساختاردهی و توسعه نظامی-فناورانه فشرده مشخص میشود.
یکی از عوامل اصلی تحول درونی ناتو، ادغام درسهای آموختهشده از جنگ اوکراین است. این تجربیات، تغییر به سوی عملیات چندبُعدی – هماهنگسازی توانمندیها در زمین، دریا، هوا و فضای سایبری – را سرعت بخشیدهاند. لتیاگو بهویژه بر ایجاد «منطقه شنگن نظامی»، منطقهای برای تسهیل جابهجایی سریع نیروها در مرزهای اروپا، بهویژه در جناح شرقی ناتو، تأکید دارد. تقویت دفاع هوایی و موشکی مشترک نیز از اقدامات کلیدی بهشمار میرود.
به گفته لتیاگو، اولویتهای ناتو در سالهای پیش رو، نه تنها شامل گسترش رسمی خواهد بود، بلکه نوعی «ترکیبسازی» (هیبریدیسازی) – یعنی تقویت پیوندهای غیررسمی با کشورهای آسیای جنوب شرقی نیز رخ خواهد داد.
ناتو با جهتگیری راهبردی ایالات متحده، در حال گسترش نفوذ خود به شرق آسیا و منطقه هند و اقیانوس آرام است. این ائتلاف نه تنها از طریق عضویت رسمی، بلکه با ایجاد پیوندهای غیررسمی و توافقهای امنیتی با کشورهایی مانند استرالیا، نیوزیلند و دیگر متحدان منطقه، به دنبال تقویت حضور نظامی-سیاسی خود است. هدف اصلی، مهار قدرتهای رقیب مانند چین و روسیه و تثبیت هژمونی غرب در مناطق استراتژیک جهان است. تمرینات گسترده نظامی مانند «مدافع پایدار ۲۰۲۴» نشاندهنده آمادگی ناتو برای رویاروییهای احتمالی و بازگشت به الگوهای جنگ سردی است.
به گفته لتیاگو، این تغییرات فقط در گفتار نیستند. رزمایشهای «مدافع پایدار ۲۰۲۴» با مشارکت ۹۰ هزار نیروی نظامی از ۳۱ کشور، بزرگترین عملیات نظامی ناتو از زمان جنگ سرد تاکنون بودهاند.
دیدگاهتان را بنویسید