نقدی بر ثریا دختر هجده ساله ای
ناصرفخرآرایی هرگز عضو حزب توده ایران نبوده است!

image_printچاپ

فرح نوتاش ـ 23.10.2024

آقای بهرام رحمانی!

شما در بخش اول مقالۀ خود از قول شاه آورده اید که:

من با حوادث بی شمار هوایی روبرو شده ام، ولی همیشه سلامت بیرون آمده ام. باید به معجزه اعتقاد داشت! ….آن هم بخاطر یک معجزه و خواست خدا و پیغمبر. شما را ناباور می بینم.

و سپس در جایی که، او از حوادث بی شمار هوایی صحبت کرده است! شما توضیحی آورده اید:

(اشاره به سوء قصد ناصر فخرآرائی، عضو حزب توده به شاه در 15 بهمن 1327)

ولی ناصرفخرآرایی هرگز عضو حزب توده ایران نبوده است. و نسبت دادن ترور او به این حزب، صرفن دسیسه ای برای غیر قانونی اعلان کردن فعالیت این حزب بوده است.

هیچکدام از احزاب سوسیالیست و کمونیست، نه  معتقد به ترور افراد اند و نه ترور افراد، کمکی به اهداف آنان می کند. این حزب مثل تمام احزاب کمونیست در میان توده های شهر و روستا  فعال بوده و با ممنوع شدن فعالیت این حزب در سال 1327، تا 1332 اعضای بسیاری از این حزب، در این سال ها دستگیر و زندانی شده اند.

و با کودتای سال 1332، این حزب تار و مار شده است. تیر باران ها، زندان های ابد و شکنجه مربوط به اعضای این حزب بوده است.

این توضیح در پرانتز، نا درست و ناروا است. و لطمع به هویت مبارزاتی ملتی است.اگر از آن شماست لطفا تصحیح اش کنید. و اگر نقل قول است، لطفا به احترام تمام اعدام شدگان، شکنجه دیده و زندانی شدگان و فرزندان محرومیت کشیده آنان ، در پی آن توضیح مختصری در واقعیت ماجرا بنویسید.

و نباید فراموش کرد که در بخش اول حاکمیت شاه جوان، قبل از سال 1332 ، مشاوران انگلیسی تمام اوضاع و رفتار او را مهندسی می کردند. ( مثل زمان ناصرالدین شاه.)

تروریست اعظم جهان خود انگلیسی ها هستند.

و چه بسا که این ترور سطحی و نافرجام هم، با مهندسی خود آنان برای برچیدن حزب توده ایران طراحی شده بوده است. ( مثل ترور امیر کبیر.) و تمام گفتار و کردار شاه جوان، بدون حضور پدرش، از بدو حاکمیتش در سال 1320 ،  تحت تعلیمات انگلیسی ها، از طریق عناصرشان به عنوان مشاوران و وزرای شاه، به او توصیه می شده است. همچنان که بعد  از سال 1332 مشاوران آمریکایی برای پیشگیری از گسترش کمونیسم ، ترویج مذهب ، از طریق انتشارات مذهبی را به او توصیه می کرده اند. و تمام خرافات در گفتار او ، تحت تعلیمات عوام فریبانه همان انگلیسی ها بوده است.

این است نقش استعمار در پیشگیری از رشد ملتی.

و در ضمن

ثریا بعد از جدایی از شاه، با هنرپیشه معتبر آلمان “میشل شل” دوستی داشت . و از طریق هم او به سینما راه پیدا کرد. و فیلمی هم بازی کرد. ولی موفقیتی به همراه نداشت. من آن فیلم را ندیده ام . ولی نقد آن را خوانده ام. ثریا در آن فیلم بیشتر نقش یک پرنسس را، تا نقش شخصیت فیلم بازی کرده بود!

موفق باشید

womens-power.farah-notash.com

www.farah-notash.com

Women’s Power

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *