📉
😡 دنیای اقتصاد می نویسد که قیمتها در پنج سال اخیر هفت برابر شده، دلار ۷.۲ برابر، اما دستمزد کارگر فقط ۶.۳ برابر!
در این میان، قیمت روغنها و چربیها به ۱۹.۸ برابر، انواع گوشت به ۱۱.۶ برابر، و شیر، پنیر و تخممرغ به ۱۰.۶ برابر سطح سال ۱۴۰۰ رسیده است. اقتصاد ورشکستهی جمهوری اسلامی، نه برای معیشت مردم برنامه دارد، نه برای مهار تورم.
💔شکاف طبقاتی؛ ویلاهای لوکس در کنار سفرههای خالی
در شمال شهر، کیسههای خرید میلیونی برای چیپس نمکی جا خوش کرده، اما در جنوب شهر، مادر خانواده مجبور است بین نان و دارو یکی را انتخاب کند. آمار میگوید مسکن فقط ۴.۴ برابر گران شده، چون کسی پول ندارد بخرد! اما هتل و رستوران ۱۰.۶ برابر، چون پولدارها هنوز مهمانی میروند.
این یعنی یک اقتصاد دوطبقه: یکی برای اغنیا با دلار آزاد و سفرهای خارجی، یکی برای فقرا با دستمزد عقبمانده از تورم.
😰 هزینههای روانی تورم
مطالعات نشان داده شوک ارزی در کشورهایی مثل اندونزی و نیجریه، افسردگی و اضطراب را دو برابر کرده. در سوئیس هم کاهش ارزش پول، مراجعه به رواندرمانگر را ۱۳٪ بالا برد.
در شرایطی که قیمت روغنها به حدود ۲۰ برابر سطح سال پایه رسیده، کارگر ناچار است با همان سطح دستمزد سال گذشته، هزینههای سال جاری را تأمین کند. در چنین فضایی، استرس ناشی از بیکاری، ناامنی نسبت به آینده، و خستگی مزمن روانی، به مؤلفههای پایدار زندگی روزمرهٔ خانوارهای کمدرآمد تبدیل شده است.
🤷 سوال بیپاسخ؛ کی قرار است این سیر نزولی متوقف شود؟
مسئولان میگویند تقصیر تحریمهاست، اما مگر دخانیات ۹.۵ برابر و حملونقل ۱۰.۳ برابر شدهاند؟ اینها ارز ترجیحی نداشتند!
تا وقتی که پولِ بیپشتوانه چاپ میشود، تورم موتور روشن میماند. زحمتکشان این مملکت، نه خواهان طلا و نه دلارند، فقط یک زندگی ساده با قیمتهای معقول.
دیدگاهتان را بنویسید