مینویسند که پزشکیان پاک، راستگو، سادهزی و پاکدست است. گیریم همهی این ویژگیهای نیک او درست باشد، ولی باید ویژگیهای رییس جمهور آینده را با چشم طبقاتی بررسی کرد. این ویژگیهای اخلاقی با ارزش در کجا و چه هنگام به سود مردم و کشور بکار گرفته شدهاست؟ آیا پاکی او، او را واداشت که با ناپاکان بجنگد؟ آیا پاکدستی او، او را به پهنه جنگ علیه دزدان سرمایه مردم فرستاد؟
یک سیاستمدار باید پایگاه طبقاتی خود را آن چنان سازماندهی کند که برای سرکوب “ناپاکان”، “دزدان” و “دروغگویان” بسیج شود. آیا ما نمونهای از انجام این گونه کارها از سوی پزشکیان داریم؟
باید از دلبستگان او پرسید که کارنامه سیاسی او چه و چگونه است؟ چه دستآوردهایی برای آزادی، برابری هنگام وزیری و دستیار وزیری، هنگام پنج دوره مجلسنشینی برای تودههای رنج و زنان آزادیخواه فراهم کردهاست؟ مهر و نشان ۳۰ ساله او در سیاست جمهوری اسلامی، گاهی هم در جایگاههای بالایی مانند وزیری چیست؟ بهای دارو در زمان وزارت او چگونه بودهاست؟ شمار کلیه− و خونفروشان تا چه اندازه کاهش یافتهبود؟
اگر او آزادیخواه و خواهان کاهش شکاف طبقاتی است پس چرا در برنامه گفتوگوی ویژه خبری، میگوید:
«سیاستهای کلی مقام معظم رهبری مشخص است و هر دولتی که روی کار میآید باید برنامه هفتم توسعه را بر مبنای سیاستهای کلی ابلاغی از سوی رهبر انقلاب اجرایی کند».
چه کسی است که نداند که برنامهی هفتم توسعه یک برنامه علیه طبقههای پایینی و به سود بورژوازی است؟ ماده های ۱۵، ۱۶ و ۱۷ پیشنویس قانون برنامۀ پنج سالۀ هفتم توسعه حقوق کارگران را زیر پا می گذارند. مادۀ ۶۶ این لایحه میگوید که سن بازنشستگی را باید افزایش داد و شرایط دریافت آن را دشوارتر کرد.
او چرا از هم اکنون، کار رییس جمهوری را فراتر از سرسپردگی به ولی فقیه نمیداند؟!
دیدگاهتان را بنویسید