در ژاپن واژهای ویژه وجود دارد: «هیباکوشا» که به معنی «شخص متأثر از بمب» است و به هزاران نفری اطلاق میشود که بمبهای اتمی آمریکا در هیروشیما و ناگازاکی را زندهماندهاند. ۶ اوت ۱۹۴۵، یک هواپیمای آمریکایی بمبی ۴۰۰۰ کیلوگرمی را بر شهر بندری هیروشیما انداخت که در چند ثانیه این شهر را به خرابه تبدیل کرد و ۷۰ هزار نفر را بهصورت آنی کشت. سه روز بعد بمب مشابهی بر ناگازاکی فرود آمد و ۳۹ هزار نفر را کشت. شمار زیادی از بازماندگان بعدها بر اثر تابشهای رادیواکتیو جان خود را از دست دادند.
هیباکوشاها با تشکیل سازمان «نیهون هیدانکیو» به آموزش درباره پیامدهای فاجعهبار سلاحهای هستهای پرداختند و سال گذشته این سازمان جایزه صلح نوبل را دریافت کرد. نسل جدیدی از فعالان مانند هیدئو آسانو، هماهنگکننده کمپین ژاپن برای لغو سلاحهای هستهای، میگویند که خطر جنگ هستهای در بلندمدت بالاترین سطح است و باید پیام هیباکوشاها را جدی گرفت.
آسانو هشدار میدهد که سلاحهای هستهای منبع ناامنیاند و برخلاف ادعای دولتها، صلح نمیآورند. کشورها میلیونها دلار برای نوسازی این تسلیحات هزینه میکنند، در حالی که میتوان این منابع را صرف اولویتهای انسانی کرد. او بر ضرورت همکاری جهانی و خلع سلاح تأکید میکند و یادآور میشود که معاهده ممنوعیت سلاح هستهای سازمان ملل، به همت همین بازماندگان و فعالان تصویب شده است.
در نهایت، آسانو میگوید تاریخ هیروشیما و ناگازاکی نباید تکرار شود و ما باید برای دنیایی بدون بمبهای هستهای تلاش کنیم.
دیدگاهتان را بنویسید