🏚️
💰داریوش حیدری، فعال کارگری، در گفتوگو با خبرآنلاین گفت: حداقل دستمزد امروز تنها هزینهٔ ۱۰ روز زندگی یک خانوادهٔ کارگری را پوشش میدهد. این یعنی ۱۶ میلیون کارگر — که با بعد خانوار ۳.۴ نفری به زندگی حدود ۵۴.۵ میلیون نفر، یعنی دو سوم جمعیت ایران، گره خوردهاند — زیر خط فقر ۹۰ میلیون تومانی نفس میکشند.
📉 افزایش اسمی، کاهش واقعی
شنیدهها از افزایش حق تأهل از ۵۰۰ هزار به یکونیم میلیون و حق خواروبار از ۲.۲ به ۴ میلیون تومان خبر میدهند؛ یعنی حدود ۲.۸ میلیون تومان افزایش دریافتی. اما چون مزد پایه تغییر نمیکند، این را حتی نمیتوان «ترمیم دستمزد» نامید. مواد غذایی از فروردین تا شهریور بین ۴۴ تا ۲۹۳ درصد گران شده، و سبد معیشتی از ۴۲ میلیون تومان در دیماه به ۸۰ تا ۹۰ میلیون تومان رسیده است.
🏛️ شورای عالی کار؛ مانع اصلی
ترکیب شورای عالی کار نشان میدهد چرا مزد افزایش نمییابد: دو صاحبنظر اقتصادی وزرای اقتصاد و صمت و وزیر کار که رئیس شوراست، همگی از طرفداران سینه چاک اقتصاد ریاضتی نئولیبرالیستی هستند.
⚖️ مادهٔ ۴۱؛ قانونی که اجرا نمیشود
مادهٔ ۴۱ قانون کار صراحت دارد: حداقل مزد باید به اندازهای باشد که زندگی یک خانواده را تأمین کند. اگر این ماده رعایت میشد، امسال مزدی کمتر از ۴۲ میلیون تومان تعیین نمیشد. اما دولتها در بهترین حالت مزد را بر اساس تورم افزایش دادهاند و در سالهای وزارت صولت مرتضوی، حتی کمتر از تورم.
🏚️ اقتصاد رانتی و فساد
این شکاف محصول یک اقتصاد رانتی است که در آن سود و رانت بر انسان مقدم شده. دولت بهجای اجرای قانون اساسی — تأمین مسکن، بهداشت، آموزش و سلامت — کارگران را به «شاغلان فقیر» تبدیل کرده است. اگر کسی تا کنون در خصلت ضدطبقهٔ کارگر حاکمیت تردید داشت، اکنون دیگر نمیتواند این حقیقت را انکار کند.
دیدگاهتان را بنویسید