به عبث خواستند انديشه اش را بگيرند! «بر مرداب تن، نيلوفر انديشه مي رويد»!
مقاله شماره: ١٣٩٥ / ١٠ (١٠ ارديبهشت)
واژه راهنما: سياسي
به مناسبت سالگردِ به ابديت پيوستن احسان طبري
مقاله شماره: ١٣٩٥ / ١٠ (١٠ ارديبهشت)
واژه راهنما: سياسي
به مناسبت سالگردِ به ابديت پيوستن احسان طبري
مقاله شماره: ١٣٩٥ / ٨ (٦ ارديبهشت)
واژه راهنما: سياسي. اقتصادي
مسير ملي- دموكراتيك جايگزين براي سرمايه داري. نپِ روسي و نپِ چيني. مشكلات چين. جهان يك قطبي نيست. رهبري طبقه كارگر در مسير ملي- دموكراتيك ضروري است. سلامت طبقاتی حزبِ طبقه كارگر. مبارزه با تفكرات خرده بورژوازي در حزب. خرد جمعی و انتقاد سازنده جايگزين شايسته.
از: سيامك
این مقاله باید در ارتباط با سلسله مقالات روشنگرانه رفیق عاصمی در مورد ”اقتصاد سیاسی“ مرحله ملی- دموکراتیک انقلاب خوانده شود. در این حال سعی شده که به بعضی از سوالات مطرح شده جواب داده شود.
مقدمه
همانطور که رفیق عاصمی توضیح داده اند، نه تنها انتخاب راه رشد سرمایه داری به هیچ وجه اجتناب ناپذیر نیست، بلکه در صورت تحقق این عمل، اتفاق دیگری به جز ادامه راه در مسیر مخرب و ناقص سرمایه داری کنونی نمی افتاد.
مقاله شماره ١٣٩٥ / ٦ (١ ارديبهشت)
واژه راهنما: سياسي
صاحبان این رسانه ها کیستند؟ سرمایه ي این رسانه ها از کجا تامین می شود؟ منابع خبری این رسانه ها از کجاست؟ انقلاب دیجیتالی یاور انقلاب اجتماعی؟ کنترل جمهوری اسلامی بر رسانه و شبکههای اجتماعی. حزب توده ایران افشاگر منابع قلّابی و غیر علمی.
دیدنِ نقل و قول هایِ بدون تحلیل و خواندن مقالاتی که با استفاده غیر انتقادی از منابع اینترنتی نوشته می شود، مرا بر این داشت، تا در ادامه هشدار های درست رفیق عاصمی این یاداشت را بنویسم. باید بار دیگر از این رفیق به خاطر هوشیاری طبقاتی بی نظیرش تشکر کرد. در این حال جای تاسف است که دیگران نه تنها به این موضوع مهم اشاره نکرده اند، بلکه بدون دید انتقادی از آن استفاده می کنند. واقعیت این است که هشیار بودن و هشدار دادن در این زمینه، به هیچ وجه نشان شکاک و بدبین بودن بیمورد و علامت بی اعتمادیي به دنیاي پیرامون نیست.
مقاله شماره: 1394 / 72 (29 اسفند)
واژه راهنما: سیاسی. اقتصادی
پیمان با زحمتکشان تنها سرمایه ما. “قطب نمای طبقاتی” در آسمان مبارزه “کار” و “سرمایه”. زبان و مفاهیم مارکسیستی. کدام سیاست تامین کننده منافع زحمتکشان است؟ تحلیل مشخص طبقاتی و اقتصادی از وضعیت مشخص. رابطه بین بورژوازی وابسته و امپریالیست های مالی. توافق همه جناحهای رژیم در باره برنامه اقتصادی نظام. حاکمیت ملی بدون اقتصاد ملی تحقق ناپذیر است. شاخصِ اقتصاد ملی قطع منافع شرکت های فراملیتی است. مبارزه با غارت شرکت های فراملیتی بخش ملی اهداف ملی و دمکراتیک. تنها افشا و مبارزه با ظاهر ایدئولوژی مذهبی رژیم، مبارزه ای انحرافی. تامین هژمونی طبقه کارگر در انقلاب ملی و دمکراتیک.
ﻣﻦ در ﺗﻔﺎوت ﺗﻮﻟﺪ ﻳﺎﻓﺘﻢ، در ﺗﻔﺎوت زﻳﺴﺘﻢ، در ﺗﻔﺎوت ﮔﺮﻳﺴﺘﻢ، و ﺑﻰ ﺷﻚ در ﺗﻔﺎوت ﻧﻴﺰ ﺧﻮاهم ﻣﺮد، ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻰ ﺗﻔﺎوت ﺑﺰﻳﻢ؟ (رفیق احسان طبری، پیمان، شعر زندان)
مقاله شماره: ١٣٩٤ / ٦٨ (١٩ اسفند)
واژه راهنما: سياسي- نظري
حقيقت، كليت است. ضرورتِ تحليل طبقاتي. پيوند مبارزه روشنگرانه- ترويجي با تبليغي- افشاگرانه.
رفيق سيامك مي نويسد:
مبارزه برای آزادی های دمکراتیک همیشه از الویتهای برنامه کاری احزاب کارگری بوده است.
مقاله شماره: ١٣٩٤ / ٦٤ (١٣ اسفند)
واژه راهنما: رفيق سيامك مي نويسد. به تقليل سطح مطالبات مردم به حدی که رژیم اجازه می دهد پايان دهيم. بي اعتقادي به نیروی مردمی و بی عملی خود را با دنباله روی از مردم توجیه نکنید! افشاگري بدون تحليل طبقاتي در سطح مي ماند. تسليم طلبي، آتش بس يك طرفه.
باري دیگر یک انتخابات طراحی شده در جمهوری اسلامی برگزار شده است. این بار ۴۰ در صد از واجدان شرایط در انتخابات در آن شرکت نکردند. و بسیاری از شرکت کنندگان نیز از سر ناچاری و نومیدی و نبود آلترناتیو قابل لمس، و نه به خاطر باور به معجزه از این امامزاده مرده، در این انتخابات شرکت کردند.
مقاله شماره: 1394 / 62 (11 اسفند)
واژه راهنما: رفيق سيامک مي نويسد: کوبیدن حزب توده ها با شاعر توده ها! از دشمن طبقاتي بياموزيم.
کسانی که آشناییِ اندکی هم با حرفه خبرنگاری دارند، می دانند که هیچ حرفی و هیچ تصویری در یک فیلم مستند تصادفی نیست، هر چند که به چشم بیننده چنین می نماید. قبل از آغار فیلم برداری، کارگردان به چند سوال مهم ازجمله سوالات زیر باید جواب بدهد:
1- مخاطب فیلم کیست؟
2- پیام فیلم چیست؟
3- هدف من از فیلم چیست؟
مقاله شماره: 1394 / 60 (9 اسفند)
واژه راهنما: رفیق سیامک می نویسد: رهبری حزب طبقه کارگر در انقلاب ملی- دموکراتیک. چماق “واقع گرایی”. “ستاره راهنما”ی دفاع از زحمتکشان. رابطه پیشگام و توده ها.
مقدمه
بورژوازی و احزاب طرفدارش از هر موقعیتی استفاده می کنند تا احزاب کارگری و طرفدارانش را به “رمانتیسم” و دور بودن از واقعیت متهم کنند. اینها ما را “دایناسور”، “جزمگرا”، “عقب مانده” و “استالینیست” می خوانند، تا با خیال خود، به استدلال خود وزن محکمی بدهند.
ولی واقعیت چیست؟