انديشه ي “چپ ميانه” در “راه توده”

مقاله شماره: ۶۳ (۱۴/۱۰-۲۰۱۷)
“سرمقاله”ي “راه توده” تعميق تضاد اصلي را در جامعه درك نمي كند و كوچك ترين اشاره اي نيز به آن ندارد. ذكر «برنامه هاي اقتصادي اكنون بصورت بحران اقتصادي و اجتماعي و صنايع در آمده» را انديشه حاكم بر نوشتار به عنوان پيامد تعميق اين تضاد ارزيابي نمي كند. ارزيابي اي كه طرح آن مي توانسته توجه خواننده را به طور پيگير به سوي نكات منفي “اقتصاد سياسي” حاكم براي منافع زحمتكشان و لايه هاي زيرين جامعه و همچنين عليه منافع ملي ايران راهنما شود و زمينه توضيح و روشنگري ماركسيستي- توده اي را ايجاد سازد.

شوربختی پوشش نئولیبرالی سرمایه داری!
ناپایداری”چپ” میانه در مبارزه ضد نئولیبرالیستی!

مقاله شماره: ۶۱ (۹/۱۰-۲۰۱۷)
راه دگری و گزینش بهتری به جز سوسیالیسم برای برون رفت از چالش کنونی سرمایه داری بایش ندارد. سوسیالیسم بهترین امید بشریت برای انسانی کردن روابط انسانها و برای جلوگیری از فاجعه زیست محیطی جهانی و ایجاد روابط هماهنگ بین انسان و محیط زیست است.
آزمون نخست برپایی سوسیالیسم به دلیل های گوناگون به پیروزی پایدار کارگران و زحمتکشان نیانجامید. ولی این پسروی گذرا و کوتاه را نباید شكست نبرد پنداشت، نبايد به عنوان شکست اندیشه سوسیالیسم تفسیر کرد. تا نابرابری، گرسنگی، بیداد در جهان حاکم است این اندیشه دیرپا ماندگار و زنده است.
باید با خود باوری و بانگی رسا سخن برّا و شیوای طبری را به گوش بهره کشان و ستمگران میهن و جهان برسانیم:
این جنبش را اگر هزاران بار نیز در خون مدفون سازید، مانند سمندر رستاخیز می‌کند و نخواهید توانست سرانجام نابود کنید.

آيا “راه توده” مي تواند مواضع سياسي خود را مستدل سازد؟

مقاله شماره: ۶۰ (۰۵/۱۰-۲۰۱۷)
مساله سياسي است! علي خدايي تاكنون هيچ علتي براي اقدام انشعاب گرانه ي خود اعلام نكرده است! آيا بي پاسخ گذاشتن پرسش ها و اقدام غيرمتعارف او در برابر يك مسئول حزبي توجيه پذير است؟ با چه استدلالي؟ علت اين گام چيست؟ فردي كه من همه ي ياري هاي ممكن شخصي را براي او خانواده اش منظور داشتم كه مي توانستم، «منصفانه» است با عنوان بي انصاف ناميده شود، كه ابرازنظر كنندي هوادار “راه توده” به «عاصمي» نسبت مي دهد؟ من براي دختران او نقش عمويي ايفا كردم. هنوز هم متاسفم كه با ايجاد شدن وضع جديد توسط علي خدايي نتوانستم در عروسي دخترش – باوجود خواست او و شوهرش – شركت كنم كه همراه رفيقي شد كه مي پسنديدم.

بحران، نام نظام سرمايه داری حاكم است!
دفاع “راه توده” از روحانی مستدل نيست!

مقاله شماره: ۵۹ (۰۲/۱۰-۲۰۱۷)
توده ای ها برای هر “تلطيف” ممكن می رزمند، اما به آن بسنده نمی كنند. راه آينده را نشان می دهند و مستدل می سازند. حاكميت نظام سرمايه داری كنونی با چماق ديكتاتوری در دست خود، راه هر اصلاح دمكراتيك را در ايران بسته است. كسی كه اين واقعيت را تشخيص نمی دهد و يا پرده پوشی می كند و می خواهد امكان استحاله ی رژيم ديكتاتوری را القا كند، مسلح به انديشه ی ماركسيستی- توده ای نيست.
بحران اقتصاد- اجتماعی- سياسی- فرهنگی- نظامی حاكم بر ايران، نام نظام سرمايه داری حاكم است! راه حل بحران، گذار انقلابی از كليت شرايط كنونی است!

آنچه از ف. تابان مي توان آموخت!
اقتصاد سياسي اهرم دفاع از حاكميت ملي!  

مقاله شماره: ۵۸ (۲۹/۰۹-۲۰۱۷)
تلاش هاي سوسيال دمكراسي» كه ف. تابان در مقاله ي خود به درستي برجسته مي سازد، بدون كوشش براي تنظيم چنين جايگزيني ممكن نخواهد بود. جايگزيني كه پرچم مشترك مبارزه ي زحمتكشان و لايه هاي ميهن دوست را براي گذار از ديكتاتوري و دفاع از حق حاكميت ملي و استقلال ايران تشكيل مي دهد.

جدل ایدئولوژیک با “راه توده” تنها راه درست!
برزخ سازش و تسلیم!

مقاله شماره: ۵۷ (۲۴/۰۹-۲۰۱۷)
“راه توده” همیشه ذره بین به دست سخت می کوشد تا شاید نشانه ای هر چند کوچک و گذرا از “نبرد که بر که” در بالاترین سطح حکومت ببیند. ” راه توده” با “انتقال و انطباق مکانیکی” شرایط سال های انقلاب به شرایط کنونی در ایران، مضمون انقلابی خط مشی حزب را تهی می کند.
“راه توده” خامنه‌ای را از سرشت ارتجاعی و روبنایی “ولایت فقیه” و نقش ضدملی و ضدمردمی آن برای حمایت و تحکیم نظام اقتصادی نئولیبرالی و وابستگی به “بازار جهانی” جدا می کند و یک نقش دیکتاتوری شخصی، جدا از بافت طبقاتی در حکومت برای او قائل است.

راه حل هاي «چپ ميانه جديد»، “مهندسي اجتماعي” در نظام سرمايه داري؟
بحث درباره ي “اقتصاد سياسي”!

مقاله شماره: ۵۶ (۲۰/۰۹-۲۰۱۷)
تقسیم مردم به گروه‌های متفاوت با درآمدهای متفاوت که می‌تواند برای پاسخ به برخی پرسش ها مفید باشد، نه تنها درک ساختار طبقاتی جامعه و سرشت منافع طبقاتی هر طبقه را مغشوش می سازد، بلکه برای تشخیص اولویت ها در اقتصاد ملی گویا و راهگشا نیست.
این شیوه‌های علمِ جامعه شناسانه که ابزار بورژوازی را برای ایجاد به اصطلاح “توافق” در جامعه تشكيل مي دهد، شیوه ی ای است که دسته بندی منافع گروه‌ها را در جامعه، ورای منافع کلیت جامعه قرار می دهد.